آماده شدن زمین برای زراعت به وسیله باران
7 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 

فَلْینظُرِ الْإِنسَانُ إِلَی طَعَامِهِ أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا فَأَنبَتْنَا فِیهَا حَبًّا وَعِنَبًا وَقَضْبًا( (عبس/ 24ـ 28)؛ «و انسان باید به غذایش نظر کند؛ که ما آب را با بارشی فرو ریختیم؛ سپس زمین را کاملاً شکافتیم؛ و در آن دانه (ها) رویاندیم؛ و (نیز) انگور و سبزی ».

نکته علمی

در آغاز، سطح زمین را قشر عظیمی از سنگ ها پوشانده بود. باران های سیلابی پی در پی فرو باریدند و سنگ ها را شکافتند. ذرات آن را جدا کردند و در قسمت های گود زمین گستردند و به این ترتیب تودة خاک قابل زراعت تشکیل شد و هم اکنون نیز سیلاب ها قسمتی از آنها را در خود حل کرده، به دریا می ریزند. اما خاک های جدیدی که به وسیله برف و باران مجدداً تشکیل می شود، جای آن را می گیرد وگرنه انسان گرفتار کمبود خاک زراعتی می شد. به این ترتیب آیه اشاره به یکی از معجزات علمی قرآن است که نشان می دهد اول باران ها فرو می بارند و سپس زمین ها شکافته می شوند و آماده زراعت می گردند. نه تنها در روزهای نخست این عمل صورت گرفته که امروز نیز ادامه دارد (مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 26/ 148).