485 -کیفیت ولادت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و روحی لتراب مقدمه الفداء
55 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 کیفیت ولادت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و روحی لتراب مقدمه الفداء

 در غم هجر رخ ماه تو در سوز و گدازیم

تا به کی زین غم جانکاه بسوزیم و بسازیم

 شب هجران تو اخر نشود رخ ننمایی

در همه دهر تو در نازی و ما گرد نیازیم

 آید آن روز که در بازکنی پرده گشایی

تا به خاک قدمت جان و سر خوش بیازیم

 به اشارت اگرم وعده دیدار دهد یار

تا پس از مرگ به وجد آمده در ساز و نواییم

 گر به اندیشه بیاید که پناهی سا به کویت

نه سوی بتکده رو کرده و نه راهی حجازیم

 ساقی از آن خم پنهان که ز بیگانه نهان است

باده در ساغر ما ریز که ما محرم رازیم

درباره نیمه شعبان و فضیلت و اعمال و احیای  آن روایات زیاد آمده است که ذکر آنها بدرازا می کشد و بیرون از حوصله مطالعه عزیزان است که  ما از آوردنش صرف نظر کردیم و طالبین به منابع آن مراجعه نمایند و فقط بصورت مختصر به ولادت یگانه منجی عال بشریت  روحی لتراب مقدمه الفداء می پردازیم .

امام زمان علیه السلام دوازدهمین و آخرین پیشوا و امام معصوم علیه السلام است که پس از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ( وشهادت امام حسن عسکری علیه السلام ) به مقام منیع امامت نایل آمد. نامش محمد و کنیه اش ابوالقاسم که هم نام و هم کنیه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می باشد. [الارشاد (شیخ مفید)، ص 672؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج 2، ص 417-

گفته شده که در ایام غیبت آن حضرت، نام بردن وی به نام و کنیه اش جایز نیست تا آنگاه که خداوند منان قیامش را آشکار و حکومتش را برقرار کند. [منتهی الآمال، ج 2، ص 417-

لقب های آن حضرت عبارتند از: مهدی، منتظر، حجت، صاحب، صاحب الامر، صاحب الزمان، قائم، قائم آل محمد، خاتم الاوصیاء، خلف الصّالح، منتقم و ثائر. لقب های دیگری نیز برای آن حضرت در منابع اسلامی بیان گردیده است. [منتهی الآمال، ج 2، ص 417 و ص 424؛ دلائل الامامه (محمد بن جریر طبری)، ص 501؛ کشف الغمه (علی بن عیسی اربلی)، ج 3، ص 322-

شیعیان در دوران غیبت صغری، از وی به "ناحیه مقدسه" یاد می نمودند. پدرش امام حسن عسکری علیه السلام، امام یازدهم شیعیان و مادرش نرجس می باشد. برای مادرش نام های دیگری چون صیقل، ریحانه، سوسن، حکیمه و ملیکه نیز گفته شده است. [بحارالانوار (علامه مجلسی)، ج 15، ص 15؛ کشف الغمه، ج 3، ص 322

مادرش ملیکه دختر یشوعای فرزند قیصر روم بود که معجزه آسا در جنگ میان مسلمانان و رومیان، اسیر مسلمانان گردید و یک راست در بغداد فرود آمد و از سوی فرستاده امام علی النقی علیه السلام، امام دهم شیعیان خریداری گردید و در اختیار خواهرش حضرت حکیمه خاتون دختر امام جواد علیه السلام قرار گرفت و در اندک مدتی با احکام و معارف دینی و آموزه های مکتب اهل بیت علیهم السلام آشنا گردید و به یک بانوی شایسته و صالحه تبدیل شد و لیاقت همسری امام حسن عسکری علیه السلام را پیدا کرد و به ازدواج آن حضرت درآمد. [منتهی الآمال، ج 2، ص 417-

محل تولد امام زمان علیه السلام در شهر سامرا که در آن زمان "سرّ من رای" می گفتند و در خانه امام حسن عسکری علیه السلام به صورت نهان واقع گردید. درباره تاریخ تولدش، اتفاق چندانی میان مورخان و سیره نگاران نیست. برخی پانزدهم شعبان، برخی هشتم شعبان و برخی بیست و سوم ماه رمضان را ذکر کرده اند و همچنین برخی سال 255، برخی سال 256 و برخی دیگر 258 قمری را سال ولادت آن حضرت دانسته اند. [منتهی الآمال، ج 2، ص 417؛ الارشاد، ص 672؛ کشف الغمه، ج 3، ص 322؛ دلائل الامامه، ص 501-

ولیکن مشهور و معروف میان شیعیان آن است که آن حضرت در پانزدهم شعبان سال 255 قمری دیده به جهان گشود و عالم هستی را با انوار تابناک خویش جلوه گر ساخت. بدین جهت شیعیان، روز پانزدهم شعبان را روز عید رسمی اعلان نموده و در آن روز به شکرانه نعمت بزرگ الهی به جشن و شادمانی می پردازند و خود را برای ظهور آن حضرت آماده می کنند.

امام زمان علیه السلام از آغاز تولد خجسته خویش، به امر و مشیت الهی در پس پرده غیبت قرار گرفت و جز پدر گرامی اش امام حسن عسکری علیه السلام و مادرش نرجس و عمه پدرش حکیمه خاتون و برخی از خواص و نزدیکان، نمی توانستند به طور آزاد و دلخواه وی را دیدار و زیارت کنند. زیرا خلفای عباسی و عاملان و حاکمان ستم پیشه آنان، وجود شریف آن حضرت را مانع ستمگری و ترک تازی های خویش می دیدند و فرعون وار در صدد یافتن مهدی موعود و کشتن وی برمی آمدند و این شیوه ستمگرانه در طول تاریخ برقرار بود و در آینده نیز استمرار خواهد یافت، تا آن هنگامی که خداوند متعال اراده اش بر این تعلق گیرد که آن حضرت آشکار شود و قیام سراسری خویش را آغاز و حکومت واحد جهانی را برقرار کند.

غیبت امام زمان علیه السلام در دو مرحله صورت گرفت که به غیبت صغری و غیبت کبری معروف گردید. غیبت صغری آن حضرت از زمان ولادتش در نیمه شعبان سال 255 تا سال 329 قمری به هنگام وفات چهارمین وکیل آن حضرت به مدت 74 سال و غیبت کبری وی از سال 329 تاکنون ادامه یافته است و همچنان ادامه پیدا می کند تا زمان ظهور آن حضرت.

امام زمان علیه السلام از هشتم ربیع الاول سال 260 قمری به هنگام شهادت پدر ارجمندش امام حسن عسکری علیه السلام به مقام امامت و جانشینی پدر نایل آمد. وی آخرین امام معصوم است و امامتش همچنان ادامه دارد. درباره شخصیت، منقبت و ظهور و قیام آن حضرت و تشکیل حکومت واحد جهانی احادیث و روایات فراوانی به صورت متواتر وارد گردید و در این جا تنها به نقل یک حدیث نبوی، جهت تیمن و تبرک به نام شریف آن حضرت، بسنده می کنیم.

(قال رسول الله صلی الله علیه و آله: لو لم یبق من الدنیا الاّ یوم واحد، لطّول الله ذلک الیوم حتّی یبعث فیه رجلاً من ولدی، یواطی اسمه اسمی، یملأها عدلاً و قسطاً، کما ملئت ظلماً و جوراً. )

[ الارشاد، ص 673-

 شرایطی که مورخان، آن را شبیه شرایط به دنیا آمدن حضرت موسی  علیه السّلام  در زمان فرعون خوانده اند.

همان گونه که تولد حضرت موسی  علیه السّلام  به حکمت و قدرت الهی مخفیانه بود و هیچ اثر شناسی به حمل مادر آن حضرت پی نبرد، جاسوسان و قابله هایی که مأمور مادر امام زمان  عجّل الله تعالی فرجه الشریف  بودند، نیز به حمل امام زمان  عجّل الله تعالی فرجه الشریف  آگاه نشدند و آن حضرت به حکمت و تدبیر خداوند، در سحرگاه نیمه شعبان 255 به قدوم مبارک خود جهان را نورانی کرد.

 ماجرای تولد امام زمان به نقل از شیخ صدوق

شیخ صدوق (ره) با سند خود از حکیمه خاتون، (دخت حضرت جواد  علیه السّلام  خواهر امام هادی  علیه السّلام  و عمّه امام حسن عسکری  علیه السّلام) چنین آورده است که حکیمه خاتون می گوید:

ابو محمد حسن بن علی  علیه السّلام  (امام عسکری علیه السّلام ) مرا نزد خود خواند و فرمود: عمّه جان امشب نزد ما افطار نما. چرا که امشب نیمه شعبان است و خداوند تبارک و تعالی در امشب حجت را آشکار خواهد فرمود، او حجت خدا در زمین خواهد بود.

حکیمه می گوید، عرض کردم: مادر او کیست؟ حضرت عسکری  علیه السّلام  فرمود: نرجس.

عرض کردم: فدایت شوم در او نشانی نیست، (آثار حمل در او دیده نمی شود)

حضرت فرمودند: مطلب همان است که به شما گفتم.

حکیمه می گوید به آن جا رفتم، سلام دادم، نرجس خاتون آمد، در حالی که کفشم را از پایم بیرون می آورد، اینگونه از من احوال پرسی کرد که ای بانوی من و بانوی خانواده، حالتان چطور است؟ من به وی گفتم: تو بانوی من و بانوی خانواده هستی، از این سخن شگفت زده شد و گفت عمّه جان این چه سخنی بود که فرمودی؟

حکیمه خاتون گوید: به وی گفتم: دختر جانم، خدای تعالی به تو امشب پسری عنایت خواهد فرمود، که در دنیا و آخرت سیّد و سرور خواهد بود.

نرجس خاتون شرمگین نشست. وقتی از نماز عشا فارغ شدم، افطار نمودم و بستر خوابم را آماده کرده خوابیدم.

نیمه شب برای نماز شب برخواستم، وقتی از نماز شب فارغ شدم، دیدم نرجس خاتون هنوز خواب است، و هیچ اثری در او نیست. دراز کشیدم و خوابیدم، سپس او برخاست نماز شب گذارد، در این حال به شک و تردید افتادم که حضرت عسکری  علیه السّلام  از اطاقش صدا فرمودند: عمّه جان عجله مکن که امر نزدیک است.

بعد از آن، نرجس خاتون، نماز شب را تمام کرده و در نماز «وِتر» بود که نمازش را قطع کرد، و با ناله از اطاق بیرون رفت.

چون برگشت به وی گفتم: آیا آنچه به تو گفتم، چیزی احساس می کنی؟ فرمود: آری عمّه جان امر بزرگی را می یابم و احساس می کنم.

به وی گفتم: با توکل به خدا مطمئن و آرام باش. شبهه ای به خود راه مده، انشاء الله هیچ بیمی نیست.

همانند یک قابله در کنار او نشستم. آنگاه دستم را گرفت و فشرد و ناله کرد و یک کلمه شهادت را بر زبان جاری ساخت.

در آن هنگام حضرت عسکری  علیه السّلام  صدا زد که بر وی «انا انزلناه فی لیلة القدر» بخوان به امر حضرت عمل کردم. در این هنگام لحظه ای بین من و نرجس خاتون همانند اینکه پرده ای افتاد او را ندیدم، حالتی به من دست داد، فریاد زنان به اطاق حضرت عسکری  علیه السّلام  رفتم.

حضرت فرمود: عمّه جان بر گرد که او را در جای خودش می یابی، برگشتم، طولی نکشید که پرده بین من و او برداشته شد، دیدم که آن چنان نورانیتی در او هویدا است که چشمان مرا خیره ساخت. آن گاه ولی خدا را دیدم که بر بازوی راست او نوشته شده «جاء الحق و زهق الباطل انّ الباطل کان زهوقا». ( شیخ صدوق، کمال الدین، قم، انتشارات جامعه مدرسین، 1405 ق، ج 2، ص 425 به بعد.

آنرا در دامنم گذاشتم در حالی که پاک و پاکیزه بود. حضرت عسکری  علیه السّلام  فرمود: ای عمّه فرزندم را نزد من بیاور، من ایشان را نزد حضرت عسکری  علیه السّلام  بردم، حضرت دست بر تمام بدن او کشید، حضرت فرمود: ای فرزندم به اذن خدا سخن بگو ای حجت خدا ای بازمانده انبیا و خاتم اوصیا، آن فرزند نورانی لب به سخن گشود ابتدا شهادتین بر زبان جاری نمود و سپس اسامی تمام ائمه اطهار  علیهم السّلام  را تا پدرش گفت و درود فرستاد. ( مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج 51، ص 13  28-

 کسانی که از راز تولد امام زمان باخبر شدند

اما کسانی که از این راز با خبر بودند تا وجود مبارک آن حضرت را به عنوان امام و حجت الهی به دیگران معرفی کنند، علاوه بر حکیمه خاتون، عثمان بن سعید، یکی از اصحاب خاص امام عسکری  علیه السّلام  و نایب آن حضرت است که بعد از آن حضرت، نایب اول امام زمان  عجّل الله تعالی فرجه الشریف  شد.

فردای آن شب، که ولادت امام زمان  عجّل الله تعالی فرجه الشریف  مخفیانه واقع شد، امام عسکری  علیه السّلام  برای فرزندش عقیقه می کند و تنها کسی که اول بار از آن آگاهی پیدا می کند عثمان بن سعید است.

او به دستور امام عسکری  علیه السّلام  مأمور به خرید نان و ده هزار رطل گوشت می شود و آن را در میان بنی هاشم تقسیم می کند. و هم چنین، امام عسکری  علیه السّلام  در جمعی از اصحاب خاص شان که از جمله، احمد بن اسحاق بود، فرزندش را به عنوان حجت الهی معرفی می کند. (. غفار زاده، علی، پژوهش پیرامون زندگانی نوّاب خاص امام زمان(عج)، قم، انتشارات نبوغ، 1375، ص 114 و 115

بنابراین، ولادت امام زمان  عجّل الله تعالی فرجه الشریف  که در یک فضای ظلمانی، به حکمت الهی، مخفیانه در شب نیمه شعبان 255 در خانه امام حسن عسکری  علیه السّلام  در شهر سامّرا به وقوع پیوست.

 ببوسم خاک پاک جمکران را

تجلی خانۀپیغمبران را

 خبر آمد خبری در راه است

سر خوش آن دل که از آن آگاه است

 شاید این جمعه بیاید شاید

پرده از چهره گشاید شاید

 دست افشان پای کوبان می روم

بر در سلطان خوبان می روم

 می روم بار دگر مستم کند

بی سرو بی پا و بی دستم کند

 می روم کز خویشتن بیرون شوم

در پی لیلا رخی مجنون شوم

 هر که نشناسد امام خویش را

بر که بسپارد زمام خویش را

منابع

از کتابهای زیاد و فراوان که آوردن نام آنها بطول می انجامد و بعض را ذیل مطالب در بالا ذکر کردیم و سایتهای- - دانشنامه اسلامی --خبرگزاری فارس --

درباره  ولادت امام سجاد علیه السلام چیزی ننوشتم متآسفانه در بیمارستان امام سجاد تهران  بستری بودم و نتواستم  از عزیزان پوزش میخواهم .