453 - سوالات جالب زید بن صوحان از امیر مومنان علی علیه السلام)
51 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 سوالات جالب زید بن صوحان از علی علیه السلام)

 سوالات زید بن صوحان از شاه ولایت امیرالمومنین مولا علی بن ابیطالب (علیه السلام)

زید بن صوحان عبدی عرض کرد: یا امیرالمومنین کدام سلطان قوت و قدرتش بیشتر است؟ حضرت فرمود: مرگ.

عرض کرد: کدام چیز ذلتش بیشتر است؟ فرمود: حرص بر جمع مال دنیا.

عرض کرد: کدام فقر از همه سخت تر است؟ فرمود: کفر بعد از ایمان.

عرض کرد: کدام دعوت از همه گمراه تر است؟ فرمود: کسی که مردم را به طرف موهومات ( یا به طرف خلاف ) دعوت میکند.

عرض کرد: کدام عمل افضل است؟ فرمود: پرهیزکاری.

عرض کرد: کدام عمل رستگاریش بیشتر است؟ فرمود: طلب کردن از آنچه در نزد خداوند است.

عرض کرد: کدام مصاحب ( رفیق ) از همه بدتر است؟ فرمود: آن کسی که معصیت ها را در نظر انسان جلوه دهد و آدمی را به نافرمانی خداوند وادارد.

عرض کرد: کدام یک از مردم شقاوتش بیشتر است؟ فرمود: کسی که دین خود را به دنیای دیگری بفروشد.

عرض کرد: کدام یک از مخلوقات از همگان نیرومندتر است؟ فرمود: آن کس که بردباریش از همه بیشتر است.

عرض کرد: کدام یک از مردم بخلش بیشتر است؟ فرمود: آن کسی که از راه حرام مالی بدست آورد.

عرض کرد: کدام یک از مردم زرنگیش بیشتر است؟ فرمود: کسی که به حالات خود بنگرد و رستگاری خود را از گمراهی درک کند و بنگرد راه سعادت در چیست و بطرف آن گرایش پیدا کند.

عرض کرد: با حلم ترین مردم کیست؟ فرمود: آن کسی که به خشم نیاید.

عرض کرد: کدام یک از مردم ثبات رای بیشتری دارند؟ فرمود کسی که فریب مردم را نخورد و دنیا نیز با زرق و برق خود او را از راه بیرون نکند.

عرض کرد: کدام یک از مردم از همه نادان ترند؟ فرمود: کسی که گول دنیا را بخورد، در صورتیکه مشاهده میکند دنیا با دیگران چگونه بازی کرد.

عرض کرد: کدام یک از مردم حسرت و پشیمانی بیشتری دارند؟ فرمود: کسی که از دنیا و آخرت محروم شده باشد و این خود زیان آشکاری است.

عرض کرد: کدام یک از مردم کور هستند؟ فرمود: آنکس که برای خداوند عملی انجام نداده و از خداوند انتظار ثواب دارد.

عرض کرد: کدام قناعت از همگان افضل است؟ فرمود: آنکس که به آنچه خداوند به وی عطا کرده قناعت کند، و حرص و آز نداشته باشد.

عرض کرد: کدام مصیبت از همه دردناکتر است؟ فرمود: مصائب در امور دین از همه ناراحت کننده و آزار دهنده تر است.

عرض کرد: کدام یک از اعمال عبادی نزد خداوند بیشتر مورد علاقه است؟ فرمود: انتظار فرج.

عرض کرد: کدام یک از مردمان نزد خداوند ارج و اعتبار دارند؟ فرمود: آنکه بیشتر از همه از خداوند میترسد، و تقوای بیشتر و زهد زیادتری دارد.

عرض کرد: کدام سخن در نزد خداوند بهتر است؟ فرمود: زیاد در یاد خدا بودن و عجز و لابه و دعا نمودن.

عرض کرد: کدام گفته از همه راست تر است؟ فرمود: گواهی دادن به وحدانیت خداوند متعال.

عرض کرد: کدام یک از کارها در نزد خداوند بزرگتر است؟ فرمود: تسلیم در برابر خداوند و ترس از معاصی و پرهیزکاری از گناه.

در این هنگام امیرالمومنین (علیه السلام) متوجه پیرمرد شامی شد و فرمود: خداوند متعال بندگانی را آفرید و دنیا را بر آنها تنگ گرفت، و با نظر مخصوصیکه به آنان نگریست آنها نسبت به دنیا بی میل شدند و به طرف آخرت متمایل گردیدند، و به سختی معیشت صبر کردند و در شدائد و گرفتاریها شکیبائی به خرج دادند. این جماعت همواره مشتاق بودند که زود از جهان رخت بندند و به سرای جاودانی بشتابند تا به کرامت و الطاف خداوندی برسند، این گروه مردم همواره دنبال رضای خداوند بودند و در نتیجه پایان زندگی آنها به شهادت انجام گرفت و خداوند را در حالیکه از آنها راضی بود ملاقات کردند. بدانید که مرگ راه گذشتگان است و همه باید این راه را بگذرانند، این مردم باید برای آخرت خود زاد و توشه بردارند و این زاد و توشه طلا و نقره نیست، این جماعت لباسهای درشت پوشیدند و در طول زندگی خود در شدائد صبر کردند و به فضیلت خدمت نمودند. این مردم در محبت و دوستی و یا بغض و دشمنی فقط خداوند را در نظر گرفتند، اینان چراغهای هدایت کننده اند و در آخرت از نعمتهای پروردگار برخوردار میگردند. پیرمرد گفت: من اکنون کجا روم و بهشت را واگذارم در صورتیکه با چشم خود بهشت را می نگرم، و مشاهده میکنم که اهل بهشت با تو هستند، یا امیرالمومنین اینک به من اسلحه جنگی مرحمت کن تا با دشمنانت جنگ کنم، امیرالمومنین (علیه السلام) اسلحه جنگ به آن مرد شامی مرحمت کردند و او را بر اسب سوار کرده و به طرف میدان جنگ روانه ساختند، مرد شامی مقابل حضرت به جنگ پرداخت و آن حضرت از مجاهدت آن شامی ( در میدان جنگ ) به شگفت آمده بود. هنگامی که جنگ شدت گرفت با اسب خود را به لشگر زد و سرانجام کشته شد، یکی از یاران امیرالمومنین (علیه السلام) او را روی زمین مشاهده کرد در حالیکه به شهادت رسیده بود، و اسبش هم در کنارش کشته شده بود، پس از اینکه گرد و غبار جنگ فرو نشست، امیرالمومنین (علیه السلام) در حالیکه سوار بر اسب بود و سلاح جنگی در تن داشت نزد او آمد و بر بدنش نماز گذارد و فرمود: به خدای سوگند این مرد خوشبخت بود و برای برادر خود طلب آمرزش ( از خدای تعالی ) کنید. کِتابُ المَواعِظ شیخ صدوق صفحه 58 الی 64