452 . تعدادی از روایات کوتاه در باره آن بانوی هردو عالم
14 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان


 احادیثی کوتاه  در فضیلت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها که براي خوانندگان محترم مي‌آوريم:

 1 - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله لِعَلِيٍّ هَلْ تَدْرِي لِمَ سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ قَالَ عَلِيٌّ لِمَ سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِأَنَّهَا فُطِمَتْ هِيَ وَ شِيعَتُهَا مِنَ النار؛
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
ای علی آیا می دانی دخترم فاطمه را چرا فاطمه نامیدم؟ فرمودند:برای چه؟رسول خدا فرمودند: بخاطر اینکه او و شیعیان او از آتش نگاه داشته شده‏‌اند.  ( بحار الأنوار، ج43، باب 2 ، ص 10

2 - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله فِي حَقِّهَا فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنِّي مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِي يَرْضَى اللَّهُ لِرِضَاهَا وَ يَغْضَبُ لِغَضَبِهَا وَ هِيَ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِين؛
‏رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
فاطمه پاره تن من است هر كس او را آزار دهد مرا آزار داده براى خوشنودى فاطمه خدا خوشنود مى‌‏شود و بواسطه‏ خشم او خدا خشمگين مى‌‏شود و او بزرگ زنان جهانيان است.  ارشاد القلوب إلى الصواب، ج‏2، ص، 232                     

3 - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله: إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي، وَ هِيَ رُوحِيَ الَّتِي بَيْنَ جَنْبَيَّ، يَسُوؤُنِي مَا سَاءَهَا، وَ يَسُرُّنِي مَا سَرَّهَا؛
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
فاطمه پاره تن من است او جان من است که در میان دو پهلوی من است مرا بد می‌‏آید آنچه او را بد می‏‌آید و مرا مسرور می‏‌کند آنچه او را مسرور می‏‌کند.  اعتقادات الإمامية و تصحيح الاعتقاد، ج‏1

4 - أَنَّ الصَّادِقَ علیه السلام سُئِلَ عَنْ مَعْنَى حَيَّ عَلَى خَيْرِ الْعَمَلِ فَقَالَ خَيْرُ الْعَمَلِ الْوَلَايَةُ وَ فِي خَبَرٍ آخَرَ خَيْرُ الْعَمَلِ بِرُّ فَاطِمَةَ وَ وُلْدِهَا علیهم السلام‏؛
از حضرت صادق علیه السلام از معنی (حی علی خیر العمل) سئوال شد، فرمودند:
بهترین عمل ولایت است و در خبر دیگر چنین است که بهترین عمل نیکی به فاطمه و فرزندان فاطمه است.   ( توحيد صدوق) .

5 - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله يَا سَلْمَانُ مَنْ أَحَبَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِي فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ مَعِي وَ مَنْ أَبْغَضَهَا فَهُوَ فِي النَّارِ يَا سَلْمَانُ حُبُّ فَاطِمَةَ يَنْفَعُ فِي مِائَةِ مَوْطِنٍ أَيْسَرُ تِلْكَ الْمَوَاطِنِ الْمَوْتُ وَ الْقَبْرُ وَ الْمِيزَانُ وَ الْمَحْشَرُ وَ الصِّرَاطُ وَ الْمُحَاسَبَةُ فَمَنْ رَضِيَتْ عَنْهُ ابْنَتِي فَاطِمَةُ رَضِيتُ عَنْهُ وَ مَنْ رَضِيتُ عَنْهُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَ مَنْ غَضِبَتْ عَلَيْهِ فَاطِمَةُ غَضِبْتُ عَلَيْهِ وَ مَنْ غَضِبْتُ عَلَيْهِ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَا سَلْمَانُ وَيْلٌ لِمَنْ يَظْلِمُهَا وَ يَظْلِمُ ذُرِّيَّتَهَا وَ شِيعَتَهَا؛
رسول خدا صلی الله علیه وآله خطاب به سلمان فرمودند:
ای سلمان هر که فاطمه دخترم را دوست بدارد در بهشت با من است و هر که او را دشمن بدارد جایگاهش در آتش است. ای سلمان محبت فاطمه در روز قیامت در صد موضع به انسان نفع خواهد رساند که آسانترین آنها عبارتند از: موقع مرگ، قبر، میزان، حشر، صراط و حساب. پس هر که فاطمه دخترم از او خشنود باشد من از او خشنودم و هرکه من از او خشنود باشم خدا از او خشنود است، و هر که فاطمه بر او غضب کند من بر او غضبناکم و هر که من بر او غضب کنم همانا خداوند بر او غضب کرده است. ای سلمان وای بر حال کسی که فاطمه و بر ذریه او و بر شعیه او ستم کند.  (بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج ‏27، باب 4

6 -رأَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ لَوْ لَا أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى خَلَقَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام لِفَاطِمَةَ مَا كَانَ لَهَا كُفْوٌ عَلَى ظَهْرِ الْأَرْضِ مِنْ آدَمَ وَ مَنْ دُونَه؛
‏امام صادق عليه السلام مي فرمود:
اگر خداى تبارك و تعالى امير المؤمنين عليه السلام را براى فاطمه نمى‏‌آفريد، در روى زمين، از آدم گرفته تا هر بشرى بعد از او همسرى براى او نبود.    ( الكافي، ج‏1، ص 461

7 - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله عله وآله أُدْخِلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ عَلَى بَابِهَا مَكْتُوباً بِالذَّهَبِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ حَبِيبُ اللَّهِ عَلِيٌّ وَلِيُّ اللَّهِ فَاطِمَةُ أَمَةُ اللَّهِ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ صَفْوَةُ اللَّهِ عَلَى مُبْغِضِيهِمْ لَعْنَةُ اللَّه‏
رسول خدا صلی الله علیه آله فرمودند:
به بهشت که مرا بردند دیدم بر در آن نوشته شده لااله الالله محمد دوست خداست علی ولی خداست فاطمه کنیز خداست حسن و حسین برگزیدگان خدایند لعنت خدا بر دشمنانشان.
الخصال، ج‏1، ص 323

8 - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله أَنَا الشَّجَرَةُ وَ فَاطِمَةُ فَرْعُهَا وَ عَلِيٌّ لِقَاحُهَا وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ثَمَرَتُهَا وَ شِيعَتُنَا أَغْصَانُهَا فَمَا مِنْ عَبْدٍ أَحَبَّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ وَ عَمِلَ بِأَعْمَالِنَا وَ حَاسَبَ نَفْسَهُ قَبْلَ أَنْ يَحُلَّ رَمْسَهُ إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّة
رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:
من درختی هستم که فاطمه شاخه و علی تنه آن درخت و حسن و حسین میوه آن و شيعيان ما شاخه‌‏هاى كوچك آن درختند و هر بنده‏اى كه دوست دارد ما اهل بيت را و اعمالى كه ما بجا مى‏‌آوريم بجا آورد و نفسش را بازجوئى و بررسى كند پيش از آنكه او را بازجوئى كنند خدا او را وارد بهشت كند.      ( إرشاد القلوب إلى الصواب، ج‏1، ص 144

9 -  عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله أَيُّ النِّسَاءِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ فَاطِمَةُ قُلْتُ مِنَ الرِّجَالِ قَالَ زَوْجُهَا؛
عبد اللَّه بن بريده روايت مي‌كند كه گفت:به رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتم: كدام زنان نزد تو محبوب‌ترند؟ فرمود:   فاطمه. گفتم: از مردان؟ فرمود: شوهرش على.‏      (بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطها، ج‏43، ص 19

10  -  رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ لِفَاطِمَةَ علیها السلام تِسْعَةُ أَسْمَاءَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَاطِمَةُ وَ الصِّدِّيقَةُ وَ الْمُبَارَكَةُ وَ الطَّاهِرَةُ وَ الزَّكِيَّةُ وَ الرَّاضِيَةُ وَ الْمَرْضِيَّةُ وَ الْمُحَدَّثَةُ وَ الزَّاهِرَة؛
از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه آن جناب فرمود:
براى حضرت زهراء در نزد خداوند نه اسم است كه عبارتند از: فاطمه، صديقه، مباركه، طاهره، زكيه، راضيه‏، مرضيه، محدّثه، و زهراء.   (إعلام الورى بأعلام الهدى، ص 147

11 -  مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ علیه السلام قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه آله سَلْمَانَ إِلَى فَاطِمَةَ قَالَ فَوَقَفْتُ بِالْبَابِ وَقْفَةً حَتَّى سَلَّمْتُ فَسَمِعْتُ فَاطِمَةَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ مِنْ جَوَّا وَ الرَّحَى تَدُورُ مِنْ بَرَّا وَ مَا عِنْدَهَا أَنِيسٌ وَ قَالَ فِي آخِرِ الْخَبَرِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ قَالَ يَا سَلْمَانُ إِنَّ ابْنَتِي فَاطِمَةَ مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَهَا وَ جَوَارِحَهَا إِيمَاناً إِلَى مُشَاشِهَا تَفَرَّغَتْ لِطَاعَةِ اللَّهِ فَبَعَثَ اللَّهُ مَلَكاً اسْمُهُ زُوقَابِيلُ وَ فِي خَبَرٍ آخَرَ جَبْرَئِيلُ فَأَدَارَ لَهَا الرَّحَى وَ كَفَاهَا اللَّهُ مَئُونَةَ الدُّنْيَا مَعَ مَئُونَةِ الْآخِرَة؛
امام محمّد باقر عليه السّلام می‏فرمايد:
پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سلمان را نزد فاطمه فرستاد سلمان مى‌‏گويد: من بر درب خانه ايستاده و سلام كردم، و شنيدم كه فاطمه در داخل خانه مشغول تلاوت قرآن است و آسياب مى‌‏چرخيد در حالى كه كسى در آنجا نبود ... و سلمان رحمه اللَّه در آخر روايت مى‌‏گويد: وقتى اين مطالب را به عرض رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسانيدم وى تبسّمى كرده فرمود: اى سلمان! همانا خداوند متعال قلب و جوارح دخترم فاطمه را از ايمان مملوّ نموده است، لذا وى بدون دغدغه مشغول عبادت پروردگار مى‌‏باشد، پس خداوند ملكى به نام زوقابيل- و در روايت ديگرى به جاى وى جبرئيل آمده است- مأمور نموده تا آسياب را بگرداند. و خداوند كارهاى دنيا و آخرت فاطمه را عهده‌‏دار شده و او را كفايت مى‌‏نمايد.                       ( بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 19

12 - عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَمْهَرَ فَاطِمَةَ علیها السلام رُبُعَ الدُّنْيَا فَرُبُعُهَا لَهَا وَ أَمْهَرَهَا الْجَنَّةَ وَ النَّارَ تُدْخِلُ أَعْدَاءَهَا النَّارَ وَ تُدْخِلُ أَوْلِيَاءَهَا الْجَنَّةَ وَ هِيَ الصِّدِّيقَةُ الْكُبْرَى وَ عَلَى مَعْرِفَتِهَا دَارَتِ الْقُرُونُ الْأُولَى؛
از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود:
همانا خداوند تبارك و تعالى مهريّه فاطمه را ربع دنيا قرار داد، پس يك چهارم دنيا به آن حضرت تعلّق دارد، و مهريه او را بهشت و جهنّم قرار داد، بنا بر اين دشمنان او داخل جهنّم و آتش مى‏‌شوند و دوستانش داخل بهشت، و او صدّيقه كبرى است و بر محور معرفت او تاريخ صدر اسلام شكل گرفت.   ( بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج ‏43، ص 92

13 -  قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه م آله إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَتَزَوَّجُ فِيكُمْ وَ أُزَوِّجُكُمْ إِلَّا فَاطِمَةَ فَإِنَّ تَزْوِيجَهَا نَزَلَ مِنَ السَّمَاء؛
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود:
همانا من بشرى همانند شمايم از ميان زنان شما همسر اختيار مى‌‏كنم و دختران خود را به همسرى مردان شما مي‏‌دهم، مگر فاطمه را كه حكم تزويجش از آسمان آمده (يعنى همسرى او با عليّ به حكم خدا بوده است كه وحى فرموده است). (من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص 393

14  -  قَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله إِنَّ فَاطِمَةَ أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَحَرَّمَ اللَّهُ ذُرِّيَّتَهَا عَلَى النَّار؛
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرموده است:
همانا فاطمه عليها السّلام عفّت خويش را پاس داشت، پس خداوند آتش را بر خاندان و فرزندان او حرام گردانيد.  ( بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 19

15 - أَنَّ النَّبِيَّ صلی الله علیه و آله قَالَ إِنَّمَا فَاطِمَةُ شِجْنَةٌ مِنِّي يَقْبِضُنِي مَا يَقْبِضُهَا وَ يَبْسُطُنِي مَا يَبْسُطُهَا
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمايد:
همانا فاطمه شعبه و بخشى از وجود من است، آنچه او را ناراحت كند مرا ناراحت كرده، و آنچه وى را خوشحال نمايد مرا خوشحال نموده است.  ( بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 19

16 - عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ لِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَا مِينَا أَ لَا أُحَدِّثُكَ بِحَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله قُلْتُ بَلَى قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ أَنَا شَجَرَةٌ وَ فَاطِمَةُ فَرْعُهَا وَ عَلِيٌّ لِقَاحُهَا وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ ثَمَرَتُهَا وَ مُحِبُّوهُمْ مِنْ أُمَّتِي وَرَقُهَا رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِين؛
‏مينا غلام عبد الرّحمن بن عوف زهرى گويد: عبد الرّحمن بمن گفت: مينا! آيا تو را بحديثى كه از پيامبر (صلی الله علیه و آله) شنيدم خبر ندهم؟ گفتم: چرا. گفت: از آن حضرت شنيدم كه مى‌‏فرمود:
من درختى هستم كه فاطمه شاخه، و على بارور ساز آن، و حسن و حسين ميوه، و دوستانشان از امّت من برگ‌هاى آن هستند- خداوند از همه آنان خرسند باد.       ( امالى شيخ مفيد-ترجمه استادولى، ص 275

17 -  زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ علیها السلام مُحَدَّثَةً لِأَنَّ الْمَلَائِكَةَ كَانَتْ تَهْبِطُ مِنَ السَّمَاءِ فَتُنَادِيهَا كَمَا تُنَادِي مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فَتَقُولُ يَا فَاطِمَةُ اللَّهُ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى‏ نِساءِ الْعالَمِينَ يَا فَاطِمَةُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَ اسْجُدِي وَ ارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ فَتُحَدِّثُهُمْ وَ يُحَدِّثُونَهَا فَقَالَتْ لَهُمْ ذَاتَ لَيْلَةٍ أَ لَيْسَتِ الْمُفَضَّلَةُ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فَقَالُوا إِنَّ مَرْيَمَ كَانَتْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ عَالَمِهَا وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَكِ سَيِّدَةَ نِسَاءِ عَالَمِكِ وَ عَالَمِهَا وَ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِين؛
زيد بن على عليه السّلام، وى مى‏گويد: از حضرت ابا عبد اللَّه عليه السّلام شنيدم كه مى‏ فرمودند:
فاطمه سلام اللَّه عليها را به خاطر اين محدّثه ناميدند كه فرشتگان از آسمان فرود مى‌‏آمدند و آن حضرت را مى‌‏خواندند همان طورى كه مريم دختر عمران را صدا مى‌‏زدند، بارى فرشتگان مى‌گفتند: اى فاطمه خدا تو را برگزيد و پاكيزه‌‏ات نمود و بر تمام زنان عالم اختيارت كرد، اى فاطمه پروردگارت را بخوان و سجده‌اش نما و با ركوع‏‌كنندگان ركوع كن و بدين ترتيب حضرتش با آنها سخن مى‏‌گفت و آنها نيز با جنابش حديث و سخن مى‌‏گفتند، شبى فاطمه سلام اللَّه عليها به فرشتگان فرمود: مگر مريم بنت عمران بر تمام زنان عالم برترى ندارد؟
فرشتگان عرضه داشتند: مريم بانو و سرور زنان عالم خودش بود و خداوند عزّ و جلّ تو را بانو و سرور زنان عالم خودت و عالم مريم قرار داده و بدين ترتيب تو سرور تمام زنان عالم هستى از اوّلين تا آخرين.   ( ‏ علل الشرائع، ترجمه ذهنى تهرانى، ج‏1، ص 595

18 - فَقَالَ النَّبِيُّ صلی الله علیه و آله إِنَّ ابْنَتِي فَاطِمَةَ مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَهَا وَ جَوَارِحَهَا إِيمَاناً وَ يَقِيناً وَ إِنَّ اللَّهَ عَلِمَ ضَعْفَهَا فَأَعَانَهَا عَلَى دَهْرِهَا وَ كَفَاهَا أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً مُوَكَّلِينَ بِمَعُونَةِ آلِ مُحَمَّد؛
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
خدا قلب دخترم فاطمه و اعضا و جوارحش را پر از ايمان و يقين كرده و چون خدا ضعف او را دانست، پس به او كمك كرد و كفايتش نمود. مگر نمى‌‏دانى كه خداوند فرشتگانى را قرار داده تا خاندان محمّد را يارى دهند؟!   (  الخرائج و الجرائح، ج‏2، ص 531

19 - عن ابي عبد اللَّه عليه السّلام قال: قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله: ما بين قبري و منبري روضة من رياض الجنّة و منبري على ترعة من ترع الجنّة، لأنّ قبر فاطمة عليها السّلام بين قبره و منبره، قبرها روضة من رياض الجنّة و إليه ترعة من ترع الجنّة؛
از امام صادق (علیه السلام) نقل شده كه رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود:
«ميان قبر و منبر من باغى از باغ‌هاى بهشت است و منبر من كنار رودى از رودهاى بهشت قرار دارد». زيرا قبر فاطمه ميان قبر و منبر پيامبر است. قبر فاطمه باغى از باغ‌هاى بهشت است كه رودى از رودهاى بهشت به سوى آن روان است.(   الحكم الزاهرة با ترجمه انصارى، ص 194

20 -  فِي الْحَدِيثِ أَنَّ النَّبِيَّ صلی الله علیه و آله دَخَلَ عَلَى فَاطِمَةَ وَ هِيَ فِي مُصَلَّاهَا وَ خَلْفَهَا جَفْنَةٌ يَفُورُ دُخَانُهَا فَأَخْرَجَتْ فَاطِمَةُ الْجَفْنَةَ فَوَضَعَتْهَا بَيْنَ أَيْدِيهِمَا فَسَأَلَ عَلِيٌّ ع أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ رِزْقِهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِساب وَ رُزِقَ مَرْيَمُ مِنَ الْجَنَّةِ وَ خُلِقَ فَاطِمَةُ مِنْ رِزْقِ الْجَنَّة؛
‏ در حديث وارد شده:
پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله هنگامى نزد فاطمه اطهر آمد كه آن بانو در محراب عبادت بود، در عقب آن بانو يك كاسه غذا بود كه بخار از آن بر مي‌خاست فاطمه اطهر آن كاسه را نزد پيغمبر و حضرت على نهاد، على عليه السّلام به فاطمه گفت: اين غذا از كجا بتو نصيب شده؟ گفت: از فضل خدا، زيرا خدا هر كسى را كه بخواهى بدون حساب رزق و روزى مي‏‌دهد. رزق و روزى حضرت مريم از بهشت عطا شده ولى فاطمه اطهر از رزق و روزى بهشت آفريده شد.
( بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 50

 21 - ثَمَانِيَةَ أَشْهُرٍ إِذَا خَرَجَ إِلَى صَلَاةِ الْغَدَاةِ مَرَّ بِبَابِ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَامُ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ الصَّلَاةَ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ؛
‏ابو الحمراء گويد:
من شاهد بودم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مدّت هشت ماه هر گاه براى نماز صبح مى‌‏رفت از در خانه فاطمه كه عبور مى‌‏كرد، مى‏‌گفت: سلام بر شما اهل بيت و رحمت خدا و بركات او نصيب شما باد، براى نماز برخيزيد كه خداوند در باره شما فرموده: همانا خداوند اراده كرده است تا هر گونه رجس و پليدى را از شما اهل بيت دور نمايد و تطهيرتان فرمايد.
  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 53

22 - جُمَيْعِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَمَّتِهِ قَالَتْ سَأَلْتُ عَائِشَةَ مَنْ كَانَ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه فَقَالَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلَامُ قُلْتُ إِنَّمَا أَسْأَلُكِ عَنِ الرِّجَالِ قَالَتْ زَوْجُهَا وَ مَا يَمْنَعُهُ فَوَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مَا عَلِمْتُ صَوَّاماً قَوَّاماً جَدِيراً أَنْ يَقُولَ بِمَا يُحِبُّ اللَّهُ وَ يَرْضَى؛
‏جميع بن عمير از عمّه‏اش روايت كرده كه گفت:
از عايشه پرسيدم: چه كسى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم محبوب‌تر از همه بود؟
عايشه گفت: فاطمه.
گفتم: من در باره مردان سؤال كردم.
گفت: شوهرش، به خداوند سوگند هيچ چيز مانع نمى‌‏شد از اينكه او در روزها روزه‏‌دار، و در شب‌ها متهجّد باشد و چيزى را بگويد كه خداوند آن را دوست مى‌‏دارد و به آن راضى مى‏‌شود. - (  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 53

23  - قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ نَادَى مُنَادٍ مِنْ بُطْنَانِ الْعَرْشِ يَا أَهْلَ الْجَمْعِ نَكِّسُوا رُءُوسَكُمْ وَ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ حَتَّى تَجُوزَ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلَامُ عَلَى الصِّرَاطِ فَتَمُرُّ وَ مَعَهَا سَبْعُونَ أَلْفَ جَارِيَةٍ مِنَ الْحُورِ الْعِين؛
‏رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت مى‏كند:
هنگامى كه قيامت فرا مى‌‏رسد منادى از عرش ندا مى‌‏دهد: اى مردم! سرهاى خود را پايين بياندازيد و چشمان خود را ببنديد تا فاطمه دختر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عبور كند و اين در حالى است كه هفتاد هزار حوريّه او را مشايعت نموده و همراهى مى‌‏كنند.   (بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 53

24 - رُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ علیه السلام قَالَ كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و اله فَقَالَ أَخْبِرُونِي أَيُّ شَيْ‏ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ فَعَيِينَا بِذَلِكَ كُلُّنَا حَتَّى تَفَرَّقْنَاپ فَرَجَعْتُ إِلَى فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَامُ فَأَخْبَرْتُهَا الَّذِي قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله وَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا عَلِمَهُ وَ لَا عَرَفَهُ فَقَالَتْ وَ لَكِنِّي أَعْرِفُهُ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه آله فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَأَلْتَنَا أَيُّ شَيْ‏ءٍ خَيْرٌ لِلنِّسَاءِ وَ خَيْرٌ لَهُنَّ أَنْ لَا يَرَيْنَ الرِّجَالَ وَ لَا يَرَاهُنَّ الرِّجَالُ قَالَ مَنْ أَخْبَرَكَ فَلَمْ تَعْلَمْهُ وَ أَنْتَ عِنْدِي قُلْتُ فَاطِمَةُ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله وَ قَالَ إِنَّ فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّي؛
از على عليه السّلام روايت شد كه فرمود:
ما نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نشسته بوديم كه آن حضرت فرمود: به من بگوييد كه چه چيزى براى زنان بهتر است؟
همه ما از جواب بازمانديم و متفرّق شديم، و من نزد فاطمه آمدم و آنچه را كه پيامبر از ما پرسيده بود و ما نتوانسته بوديم جواب دهيم، براى او باز گفتم. فاطمه گفت: ولى من جواب اين سؤال را مى‌‏دانم، بهترين چيز براى زنان آن است كه مردان را نبينند و مردان نيز آنان را نبينند.      
على عليه السّلام گويد: من به نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بازگشتم و به آن حضرت گفتم: اى رسول خدا! من پاسخ آن سؤال را مى‌‏دانم و آن اين است كه بهترين چيز براى زنان آن است كه مردان را نبينند و مردان نيز آنها را نبينند.
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند: چرا هنگامى كه نزد من بودى اين جواب را بيان نكردى، بگو بدانم چه كسى آن را به تو تعليم داده است؟
گفتم: فاطمه عليها السّلام، پس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از اين امر تعجّب كردند و گفتند: همانا فاطمه پاره‏‌اى از تن من است.  (  بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏43، ص 54
امام محمّد باقر عليه السّلام فرمايد:
خداوند به ذكرى بهتر و بالاتر از تسبيح حضرت فاطمه عليها السّلام مورد تمجيد و پرستش قرار نمى‌‏گيرد چرا كه اگر چيزى بالاتر از آن وجود داشت، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آن را به دخترش فاطمه عليها السّلام تعليم مى‏‌داد.  (الکافی، ج 3، ص 343، شماره 14

25 - عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ اللَّيْلَةُ فَاطِمَةُ وَ الْقَدْرُ اللَّهُ فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَكَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَ إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَنْ مَعْرِفَتِهَا؛
امام صادق عليه السّلام در تفسير سوره قدر فرمايد:
در آيه: إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ منظور از «الليلة» فاطمه عليها السّلام، و منظور از «القدر» خداوند است، پس هر كه فاطمه را به واقع بشناسد ليلة القدر را درك كرده است، و همانا او رافاطمه ناميدند چون مردمان از كسب معرفت واقعى نسبت به وى عاجز هستند. ( مقتل الحسین، ج 1، ص 56

26 - عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه و آله قَالَ لَمَّا أُسْرِيَ بِي وَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ بَلَغْتُ إِلَى قَصْرِ فَاطِمَةَ فَرَأَيْتُ سَبْعِينَ قَصْراً مِنْ مَرْجَانَةٍ حَمْرَاءَ مُكَلَّلَةٍ بِاللُّؤْلُؤِ أَبْوَابُهَا وَ حِيطَانُهَا وَ أُسْرَتُهَا مِنْ عِرْقٍ وَاحِدٍ؛
ابن عبّاس از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت مى‌‏كند كه فرمود:
هنگامى كه مرا به معراج بردند و داخل بهشت شدم و به قصر فاطمه رسيدم هفتاد قصر ديدم كه از مرجان سرخ ساخته شده و با انواع جواهر زينت شده بودند، و درها، ديوارها و پنجره‌‏هاى آن از يك جنس بودند.(  مقتل الحسین، ج 1، ص71

27 - ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا زُفَّتْ فَاطِمَةُ علیها السلام إِلَى عَلِيٍّ علیه السلام كَانَ النَّبِيُّ صلی الله علیه وآله قُدَّامَهَا وَ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهَا وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهَا وَ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ خَلْفَهَا يُسَبِّحُونَ اللَّهَ وَ يُقَدِّسُونَهُ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ؛
سيد بن طاوس در اقبال الاعمال، به نقل از تاريخ بغداد نوشته خطيب بغدادى به سندش از ابن عبّاس روايت كرده است:
هنگامى كه حضرت فاطمه عليها السّلام را در شب ازدواج به خانه على عليه السّلام مى‌‏بردند، پيامبر در مقابل او، و جبرئيل در سمت راست، و ميكائيل در سمت چپ او، و هفتاد هزار فرشته در پشت سر او حركت مى‌‏كردند و در آن حال خدا را تسبيح مى‏‌گفتند و تقديس مى‌‏كردند، و اين تقديس و تسبيح آنها تا صبح - طلوع فجر - ادامه داشته است.(اقبال الاعمال، ص 584

28 - جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ علیه السلام أَنَّ فَاطِمَةَ علیه السلام كَانَتْ تُكَنَّى أُمَّ أَبِيهَا؛
‏ابو الفرج اصفهانى در كتاب مقاتل الطالبيّين از امام باقر عليه السّلام روايت كرده:
همانا كنيه فاطمه امّ ابيها - يعنى مادر پدر - بوده است.( مقاتل الطالبیین، ص57، شماره 4

29 - عَنْ جَابِرٍ سألت أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام لِمَ سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءُ زَهْرَاءَ فَقَالَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَهَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ فَلَمَّا أَشْرَقَتْ أَضَاءَتِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِنُورِهَا وَ غَشِيَتْ أَبْصَارَ الْمَلَائِكَةِ وَ خَرَّتِ الْمَلَائِكَةُ لِلَّهِ سَاجِدِينَ وَ قَالُوا إِلَهَنَا وَ سَيِّدَنَا مَا هَذَا النُّورُ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِمْ هَذَا نُورٌ مِنْ نُورِي وَ أَسْكَنْتُهُ فِي سَمَائِي خَلَقْتُهُ مِنْ عَظَمَتِي أُخْرِجُهُ مِنْ صُلْبِ نَبِيٍّ مِنْ أَنْبِيَائِي أُفَضِّلُهُ عَلَى جَمِيعِ الْأَنْبِيَاءِ وَ أُخْرِجُ مِنْ ذَلِكَ النُّورِ أَئِمَّةً يَقُومُونَ بِأَمْرِي يَهْدُونَ إِلَى حَقِّي وَ أَجْعَلُهُمْ خُلَفَائِي فِي أَرْضِي بَعْدَ انْقِضَاءِ وَحْيِي‏؛
‏شيخ صدوق در علل الشرائع به نقل از جابر جعفى روايت مى‌‏كند كه گفت:
به امام صادق عليه السّلام گفتم: چرا حضرت فاطمه عليها السّلام زهرا نايده مى‌‏شود؟ امام فرمود: زيرا خداوند متعال او را از نور با عظمت خود آفريد، و هنگامى كه نورش درخشيدن گرفت آسمان‌ها و زمين به نور او روشن شدند و چشمان ملائكه خيره ماند، پس سجده نموده و از خداى سبحان پرسيدند: خدايا! اين چه نورى است؟ خداوند فرمود: اين شعبه‌‏اى از نور من است كه آن را آفريده‌‏ام و از صلب يكى از پيامبرانم كه او را بر ساير پيامبران برترى داده‌‏ام، خارج مى‏‌نمايم. و از اين نور رهبران و امامانى به وجود مى‌‏آيند كه پس از انقطاع وحى مردم را به سوى حق هدايت مى‌‏نمايند. (  علل الشرایع، ج 1، ص 180، حدیث 1

30 - عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ علیهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وآله تُحْشَرُ ابْنَتِي فَاطِمَةُ علیها السلام يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ مَعَهَا ثِيَابٌ مَصْبُوغَةٌ بِالدِّمَاءِ تَتَعَلَّقُ بِقَائِمَةٍ مِنْ قَوَائِمِ الْعَرْشِ تَقُولُ يَا عَدْلُ احْكُمْ بَيْنِي وَ بَيْنَ قَاتِلِ وُلْدِي قَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله وَ يَحْكُمُ اللَّهُ لِابْنَتِي وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ؛
از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده است:
 دخترم فاطمه در حالى وارد صحراى محشر مى‏شود كه لباس‌هايى غرقه به خون همراه خود دارد. وى پايه عرش را مى‏گيرد و مى‌‏گويد: اى خداى عادل و عالم! بين من و آن افرادى كه فرزندان مرا كشتند، حكم كن! به حق خداى كعبه كه آن روز پروردگار عادل براى دخترم [به حق‏] قضاوت خواهد كرد.  ( عیون اخبار الرضا ج2، ص8، شماره 21

31 - عَنِ الصَّادِقِ عَنْ أَبِيهِ علیهم السلام قَالَ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه واله يَقُولُ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام قَبْلَ مَوْتِهِ بِثَلَاثٍ سَلَامٌ عَلَيْكَ يَا أَبَا الرَّيْحَانَتَيْنِ أُوصِيكَ بِرَيْحَانَتِي مِنَ الدُّنْيَا فَعَنْ قَلِيلٍ يَنْهَدُّ رُكْنَاكَ وَ اللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَيْكَ فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ عَلِيٌّ علیه السلام هَذَا أَحَدُ رُكْنَيَّ الَّذِي قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ص فَلَمَّا مَاتَتْ فَاطِمَةُ علیها السلام قَالَ عَلِيٌّ هَذَا الرُّكْنُ الثَّانِي الَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه واله‏
‏ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سه روز قبل از رحلت خود به على عليه السّلام مى‏فرمود:
اى پدر دو نوگل من ر! سلام بر تو باد، من در باره دو نوگل دنيوى خود به تو توصيه و سفارش مى‌‏نمايم، طولى نمى‌‏كشد كه تو دو ركن زندگى خويش را از دست خواهى داد، من تو را به خداوند مى‏‌سپارم.      
هنگامى كه پيامبر اسلام از جهان رحلت كرد، على بن ابى طالب فرمود: اين يكى از آن دو ركن من بود كه رسول خدا به من خبر داد. و پس از آنكه حضرت فاطمه از دنيا رفت، فرمود: اين دومين ركنى بود كه پيغمبر خدا به من خبر داد.  ( امالی صدوق، ص 117.