332- دعای عرشیان بر فرشیان
56 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 دعای عرشیان بر فرشیان

در قرآن کریم در چند مورد از فرشتگانی نام می برد که بر آدمیان دعا می کنند مخصوصا در سوره مؤمن آیه 7 و شوری آیه 4 استغفار ملائکان حاملان عرش الهی را بر اهل زمین و مؤمنان، با ریزه کاری هایش، بیان می فرماید که واقعا مایه مباهات و مورد افتخارست.

با دقت در کلمات و موارد دعاهای آنها، واقعا حال و روحیه ای به آدم دست می دهد که دست به سوی آسمان بلند کرده و می گوید: خدایا به احترام مقدسین درگاهت و به شرافت شناخته شدگان بارگاهت، دعای حاملان عرشت را، در باره ما روسیاهان بنی آدم و همسران و اولاد ما، به اجابت برسان ما چه هستیم و کهِ هستیم که حمل کنندگان و گردانندگان عرشت، این گونه در باره ما، دست به دامن تو باشند.

اینجانب در کتاب 170 صفحه ای( دعای عرشیان بر فرشیان ) و کتاب 201 صفحه ای (رحمت واسعه خداوند برگنهکا ران). مطالب زیادی نوشته ام طالبین تفصیل به آن دو مراجعه نمایندکه هم در سی دی هست و هم در انترنت. در اینجا خیلی فشرده و مختصر فقط درمورد آیه 7 سوره مومن مطالبی می آورم

 الَّذِینَ یحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ یسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یؤْمِنُونَ بِهِ وَ یسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ کلَّ شَی ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِینَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِیلَک وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِیمِ». (غافر (7: 40). فرشتگانی که عرش را حمل می کنند و آنان که پیرامون آن هستند، همراه سپاس و ستایش، پروردگارشان را تسبیح می گویند و به او ایمان دارند و برای اهل ایمان آمرزش می طلبند، ] و می گویند: [پروردگارا! از روی رحمت و دانش همه چیز را فرا گرفته ای، پس آنان را که توبه کرده اند و راه تو را پیروی نموده اند بیامرز، و آنان را از عذاب دوزخ نگه دار.

از عبارات قرآنی که هنوز برای بشر قابل فهم نشده و از روی منظور و مفهوم واقعی آن پرده برداشته نشده و کشف نگردیده، مفاهیم عرش و کرسی خداوند می باشد که هرکسی به فراخور فهم و برداشت خود بر آن دو، معنا گفته و تشریح نموده است

عرش در لغت به معانی گوناگون گفته می شود و در آیات نیز معانی متفاوت دارد.

ولی هنگامی که در مورد خداوند به کار می رود و گفته می شود عرش خدا، منظور از آن مجموعه جهان هستی است که در حقیقت تخت حکومت پروردگار محسوب می شود.

اصولا جمله ( استوی علی العرش )کنایه از تسلط یک زمامدار بر امور کشور خویش است، همانطور که جمله ( ثَلَّ عرشه (تختش فرو ریخت) به معنی از دست دادن قدرت می باشد، در فارسی نیز این تعبیر کنائی زیاد به کار می رود، مثلا می گوئیم در فلان کشور، جمعی شورش کردند و زمامدارشان را از تخت پائین کشیدند، در حالی که ممکن است اصلا تختی نداشته باشد، یا جمعی به هواخواهی فلان برخاستند و او را بر تخت نشاندند، همه اینها کنایه از قدرت یافتن یا از قدرت افتادن است.

بنابراین در آیه مورد بحث جمله( استوی علی العرش) کنایه از احاطه کامل پروردگار و تسلط او بر تدبیر امور آسمانها و زمین بعد از خلقت آنها است.

معنی دیگری برای عرش نیز هست، و آن در مواردی است که در مقابل کرسی قرار گیرد، در این گونه موارد کرسی (که معمولا به تختهای پایه کوتاه گفته می شود) ممکن است کنایه از جهان ماده بوده باشد و عرش کنایه از جهان ما فوق ماده (عالم ارواح و فرشتگان). ( خلاصه از کتاب «اسلام فراتر از زمان»: ص 112 ببعد. ).

می دانیم عرش که در زبان فارسی مرادف است با تخت سلطنتی و در قرآن کریم بیست و دو مرتبه لفظ عرش نازل شده است، که در هیجده آیه آن از عرش حضرت حق با اوصاف: عظیم، کریم، مجید، سخن به میان آمده است:

مانند سوره های اعراف 54- توبه 129- یونس 3- رعد 2- اسرا 42- طه 5- انبیا 22- مؤمنون 86 و 116- فرقان 59- نمل 26- سجده 4- غافر 15 زخرف 82- حدید 4- تکویر 20- بروج 15- هود 7-

و با وجود کثرت اشاره به عرش، قرآن کریم از توضیح مفهوم این واقعیت ساکت است.

برای درک حقیقت معنی عرش بهترین راه این است که موارد استعمال آن را در قرآن کریم بررسی کرده به نتیجه برسیم:

و نیز این را می دانیم، الفاظ ما که برای بیان مشخصات زندگی محدود و ناچیز ما وضع شده نمی تواند به درستی بیانگر عظمت خداوند و حتی عظمت مخلوقات بزرگ او باشد، به همین دلیل با استفاده از معانی کنائی این الفاظ شبحی از آنهمه عظمت را ترسیم می کنیم.

و از جمله الفاظی که این سرنوشت را پیدا کرده است کلمه عرش است که در لغت به معنی سقف یا تخت پایه بلند در مقابل کرسی که به معنی تخت پایه کوتاه است آمده، سپس این کلمه در مورد تخت قدرت خداوند به عنوان عرش پروردگار به کار رفته است.

در اینکه منظور از عرش خدا چیست و این کلمه کنایه از چه معنائی می باشد؟ مفسران و محدثان و فلاسفه سخن بسیار گفته اند.

گاهی عرش را به معنی علم بی پایان پروردگار تفسیر کرده اند. و گاه به معنی مالکیت و حاکمیت خدا. و گاه به معنی هر یک از صفات کمالیه و جلالیه او، چرا که هر یک از این اوصاف بیانگر عظمت مقام او می باشد، همانگونه که تخت سلاطین نشانه عظمت آنها است.

آری خداوند دارای عرش علم، و عرش قدرت، و عرش رحمانیت و عرش رحیمیت است.

حال بنا به منطوق آیه فوق حاملان عرش الهی = برای آدمیان طلب مغفرت و بخشش میکنند. (آیا به تمام آدمیان یا عده ای خاص ) مورد بحث و اظهار نظرهای فراوان است   خدایا به احترام محمد و آل محمد مارا هم از مشمولان دعای آنها قرار ده آمین یا رب العالمین.