304 - آیا درزمان مهدی موعود (عج) اقلیت مذهبی وجود خواهد داشت؟
41 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 

آیا درزمان مهدی موعود (عج) اقلیت مذهبی وجود خواهد داشت؟

 س- آیا در زمان امام اقلیت مذهبی وجود خواهد داشت؟!.

ج- از روایت های گوناگون می توان این بحث را بدین گونه معنا کرد که مسأله پیاده کردن حکومت «اللَّه » در تمامی نقاط روی زمین مراحل گوناگون خواهد داشت.

1- در ابتدای کار با اقشار مختلف با رأفت اسلامی و نرمش نبوی وارد مذاکره خواهد شد و با عطوفت و بزرگ منشی رفتار خواهد کرد و از گروه هائی، جزیه قبول کرده و در زیر لوای اسلام زندگی خواهند نمود ولی با گذشت زمان یا در اثر تبلیغات آزاد و آرام رسانه های گروهی متأثّر شده و به اسلام خواهند گروید و یا خباثت و عدم شایستگی وجودی آنان باعث می شود که از مهربانی و گذشت مسؤولین امر و مسلمان ها سوء استفاده کرده و ایجاد مزاحمت نمایند، در این صورت به مرحله دوّم اقدام خواهد نمود.

ابوبصیر ضمن روایتی گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم «فمایکون من أهل الذمّة عنده؟ قال یسالمهم کما سالم رسول اللّه صلی الله علیه و آله و سلم و یؤدّون الجزیه عن ید وهم صاغرون»[1]

چگونه خواهد بود اهل ذمه نزد آن حضرت؟

فرمود با آنها مسالمت نماید آن گونه که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم مسالمت نمود بادست خود با ذلت (وخواری) جزیه دهند. [2]

2- امام باقر علیه السلام فرمود: «إذا قام القائم عرض الإیمان علی کلّ ناصب فان دخل فیه بحقیقة وإلّا ضرب عنقه أو یؤدّالجزیة کما یودّیها الیوم أهل الذمّة ویشدّ علی وسطه الهمیان ویخرجهم من الأمصار إلی السواد؛ [3] زمانی که «قائم علیه السلام» قیام کرد، ایمان را به همه ناصبی ها ارایه می دهد. اگر با حقیقت قلب قبول نمود، چه بهتر وگرنه گردن زده می شوند و یا مانند اهل ذمّه (یهود و نصاری) جزیه پرداخت نمایند و به کمرش همیان می بندد و آن ها را از شهرها به کوه و دشت بیرون می کند (تبعید می نماید). »

3- امام باقر علیه السلام فرمود: «إذا قام قائم أهل البیت و یستخرج- التوراة وسائر کتب اللَّه عزّوجلّ مِنْ غارٍ بأنطاکیة یحکم بین أهل التوراة بالتّوراة وبین أهل الإنجیل بالإنجیل وبین أهل الزبور بالزّبور وبین أهل القرآن بالقرآن؛ [4] وقتی که «قائم» اهل بیت علیهم السلام قیام کرد، تورات و سایر کتاب های آسمانی را از غاری در انطاکیه (از شهرهای سوریه) بیرون آورد و بین اهل تورات با تورات و با اهل انجیل با انجیل و اهل زبور با زبور و بین اهل قرآن با قرآن قضاوت می کند. »

از روایت فوق استفاد می شود که اقلیت ها در «دولت کریمه » از آزادی کامل برخوردار گشته و از نظر قضایی و غیره آزاد خواهند بود و در دعاوی و منازعات و اختلافات مخصوص خود خواهند توانست به دادگاه های خود مراجعه کنند و چنان چه دادگاه ویژه نداشته باشند و یا با افراد مسلمان نزاعی داشته باشند با اطمینان خاطر و اعتماد کامل به حاکم مسلمان ها مراجعه می کنند و او نیز طبق عدل واقعی در میان آن ها برابر کتاب خودشان قضاوت می نماید.

به احتمال قوی این خوش رفتاری و زندگی مسالمت آمیز مسلمان ها با اقلیت ها در دولت «مهدی علیه السلام» سبب خواهد شد؛

1- آن ها مدّت طولانی دوام بیاورند و باقی بمانند.

2- آن ها با مرور زمان به دین اسلام و مسلمان ها عادت نموده و در دراز مدّت یا کوتاه مدّت دین اسلام را بپذیرند.

3- برای جلوگیری از خونریزی زیاد با ارعاب و ایجاد ترس و وحشت که به وسیله ابرهای خشن و شدید و با ایجاد رعد و برق و صاعقه و. . .

(شاید تعبیر از شکستن دیوار صوتی یا مافوق آن باشد) برای کشاندن آنان زیر لوای اسلام اقدام خواهد نمود و در این مرحله نیز بدون شک گروه دیگری زیر لوای قرآن قرار گرفته و به مسلمان ها خواهند پیوست و اگر در این مرحله هم عدّه ای در مقام عناد و لجاجت ایستادگی کردند، آن وقت است که مرحله سوّم شروع خواهد شد.

1- محمدبن مسلم گوید امام باقر علیه السلام فرمود ألقائم منّا منصور بالرّعب. . . . . قائم ما یاری شده با ترس است. [5]

2- و ینصره بالرّعب. . . و او را با ترس کمک می کند[6]

3- عبدالله بن سنان از امام صادق علیه السلام فرمود. . . . و رعب از پیش و راست و چپ او، در فاصله یک ماه راه حرکت نماید. [7]

3- این مرحله، مرحله غربال نمودن، ریشه کن کردن، نابود ساختن و به فنا دادن آنان خواهد بود. آن وقت است که شمشیر شرر بار غضب و انتقام خداوندی با دست «ولی مطلق » و خلاصه تمامی انبیاء و اوصیاء از آدم تا خاتم و از خاتم الانبیاء تا خود خاتم الاوصیاء علیهم السلام کشیده خواهد شد و برگردن ستمگران و یاغیان و منافقان و زورگویان فرود خواهد آمد و بر پیکر سوء استفاده کنندگان از سیادت و بزرگواری آن «مصلح جهانی » خواهد نشست.

1- امام باقر علیه السلام فرمود: «فیفتح اللَّه شرق الأرض وغربها ویقتل الناس حتی لایبقی إلّادین محمّد؛ [8]پس خداوند شرق و غرب زمین را برای او می گشاید و مردم را می کشد و جز دین محمّد چیزی (دینی) باقی نمی ماند. »

2- امام صادق علیه السلام فرمود: «إذا خرج- القائم لم یکن بینه وبین العرب والفرس إلّاالسیف لایأخذها إلّابالسّیف ولا یعطیها إلّابه؛ [9] زمانی که «قائم علیه السلام» خروج نمود، بین او و عرب و فارس غیر از شمشیر هیچ چیز نخواهد بود و آن را نمی گیرد، مگر با شمشیر و عطا نمی کند، مگر با شمشیر. »

3- «ویهلک اللَّه فی زمانه الملل کلهاإلّاالاسلام؛ [10]خداوند در زمان او غیر از اسلام تمام ملّت ها (ادیان) را نابود می سازد (از بین می برد). »

محمّد بن صبّان گوید: همانا «مهدی علیه السلام» پا به پای رسول خدا صلی الله علیه و آله می رود و خطا نکند (چون برای او) مَلکی است که راهنمایی می کند.

اسلام را با او بعد از ذلّت، عزّت می بخشد و بعد از مرگش آن را زنده می کند «ویضع الجزیة ویدعوا إلی اللَّه بالسّیف فمن أبی قُتِلَ ومن نازعه خذل؛ و جزیه را فرو گذارد و با شمشیر به سوی خدا فرا خواند، هر کس سرپیچی نماید، کشته شود و هر کس با او مبارزه کند، خوار گردد. »

4- «أین قاصم شوکة المعتدین أین هادم أبنیة الشرک و النفاق أین مُبید أهل الفسوق والعصیان والطغیان وأین حاصد فروع الغی والشقاق أین طامس آثار الزیغ والأهواء أین قاطع حبائل الکذب والإفتراء أین مُبید العتاة والمردة أین مستأصل أهل العناد والتضلیل والإلحاد؛ کجاست درهم شکننده شوکت متجاوزان، کجاست ویران کننده بناهای شرک و نفاق، کجاست نابود کننده اهل نادرستی و عصیان و طغیان، کجاست درو کننده شاخه های متمرّدان و تفرقه افکنان، کجاست محو کننده آثار گمراهان و هوس بازان، کجاست قطع کننده طناب های دروغ گویان و تهمت زنان، کجاست از میان بردارنده گردنکشان و تمرّد کنندگان، کجاست از بنیان کن اهل عناد و گمراه کنندگان و ملحدان. »

5- محمّد بن فضیل گوید از امام سجاد علیه السلام درباره از آیه «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی وَ دِینِ الْحَقِّ» سؤال نمودم؟

در پاسخ فرمود: «هو أمراللَّه ورسوله (هوالّذی أمر رسوله) بالولایة لوصیه والولایة هی دین الحق قلت: (لیظهره علی الدین کلّه) قال لیظهره علی جمیع الأدیان عند قیام القائم علیه السلام؛ [11] آن امر خدا و رسول است (ابلاغ) ولایت به وصی اش و ولایت دین حقّ است.

گفتم: (منظور از) لیظهره. . . چیست؟

فرمود: تا آن دین را به تمام ادیان غالب گرداند، بعد از قیام «قائم علیه السلام». »

نتیجه: از سوی امام علیه السلام مبلّغین فراوان به طور عادلانه، نه آمرانه اقشار مختلف جامعه را به دین اسلام دعوت کرده و فرا می خوانند و به صورت گوناگون اتمام حجّت می نمایند. اگر با این روش زیر بار نرفتند با تشکیلات مخوف رعد و برق و صاعقه و غیره که در فاصله یک ماه راه پیش از امام علیه السلام در حرکت خواهد بود، رفتار خواهند کرد که شاید با رعب و وحشت متنبّه شده و زیر پرچم اسلام درآیند و اگر باز زیر بار نرفته و اسلام و قوانین آن را نپذیرند، دیگر جز اعدام و نابودی و تطهیر روی زمین از پیکرهای کثیف آن ها راهی وجود نخواهند داشت. امام- عجّل اللَّه تعالی فرجه الشّریف- با از بین بردن طواغیت و تخریب آثار و نابود ساختن نشانه های آنان، زمین را از وجود مضرّ آن ها پاک می کند.

مطلبی که ناگزیر باید به آن اشاره شود، این است که ممکن است رشد و کمال دولت ها و ملّت های اسلامی تا آن روز به صورتی درآید که اکثریت مردم در اثر ترّقیات فکری و کمال والای خود، امام علیه السلام را با آغوش باز بپذیرند و یا در اثر خونریزی های وحشت زای قبل از ظهور به تنگ آمده و هر روز چندین بار آرزوی مرگ خواهند کرد و به صدای یک منجی و یک مصلح، پاسخ مثبت داده و به ندای او لبیک گویند.

واللَّه العالم.

پی نوشت:

 


[1] بحارالانوار 52 ص 376 ب 27 ح 177 و 52 381 ب 27 ح 191 بنقل از مزار کبیر یشارة الاسلام ص 300 ح 49-

[2] روایات در این مورد متعدد است طالبین به کتاب سیمای جهان ج 2 ص 346 مراجعه نمایند.

[3] روضةالکافی: ص 227 ح 288؛ معجم الملاحم والفتن: 4/ 11؛ بشارةالإسلام: ص 239 و 261؛ یوم الخلاص: ص 323 از آن. بحارالأنوار: 52/ 375 ب 27 ح 175-

[4] غیبت نعمانی: ص 125؛ بحارالأنوار: 52/ 351 ب 27 ح 103 از آن.

[5] منتخب الاثر 361 ف 2 ب 35 ح 1 از کمال الدین، اثباةالهداة ج 3 ص 532-

[6] همان ح 9-

[7] معجم أحادیث الامام المهدی علیه السلام 3/ 387 ح 940، ئفیبت نعمانی ص 209، بحارالانوار 52 360/ ب 27 ح 129- روایات در این مورد متعدد است طالبین به کتاب سیمای جهان ج 2 ص 111 مراجعه نمایند. )

[8] بحارالأنوار: 52/ 340 و ص 390.

[9] بحارالأنوار: 52/ 389 ب 27 ح 210؛ معجم الملاحم والفتن: 4/ 6 حرف« ق» و مشابه این روایت با اضافات در غیبت نعمانی: ص 234 از آن حضرت.

[10] سنن أبو داود ج 2 ص 342-

[11] توبه/ 33؛ کافی: 1/ 433-