137 -وضع کشور امام زمان (عج ) در زمان جنگ
40 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

 
                                                            وضع كشور امام زمان )عج( در زمان جنگ
 
                                                                                   اميران ايرانى ارتش
 
 رواياتى كه درباره سى صد و سيزده تن ياران خاص الخاص، »قائم‏ عليه السلام« وارد شده، همگى گواه بر اين است كه آن‏ها حاكمان واليان و اميران ارتش حضرت »مهدى موعودعليه السلام« هستند و همه آن‏ها از عجم‏ها خواهند بود كه نيازى به تكرار آن‏ها نيست. )به فصل‏هاى مربوطه مراجعه فرماييد.(
 ابى‏الجارود گويد كه امام باقرعليه السلام فرمود: ياران »قائم‏ عليه السلام« سى صد و سيزده مرد از فرزندان عجم خواهند بود كه بعضى از آن‏ها در روز در ميان ابر حمل می‏شود و به نام خود و به نام پدرش با خصوصياتش معروف است و بعضى از آنان در بسترش به خواب باشند و بدون قرار قبلى در مكّه )با امام‏ عليه السلام( ديدار كنند.××× ( ترجمه غيبت نعمانى: باب 20 ص 370. ×××
 
                                                                      وزيران ايرانى کشور آنحضرت
 
 در اخبار و احاديث مربوط به حضرت »مهدى موعودعليه السلام« از زبان مبارك رسول خداصلى الله عليه وآله و ائمّه معصومين‏ عليهم السلام تعاريف و توصيفاتى درباره عجم‏ها و به خصوص فارس بيان شده است كه اگر بخواهيم در اين رابطه، وارد تحقيق و بررسى شويم، از مطالب اصلى و موضوع كتاب دور می‏شويم.
 بنابراين براى اطّلاع عزيزان، به طور گذرا به چند مطلب اشاره نموده و تفصيل آن را به كتاب‏هاى مربوطه ارجاع میدهيم.××× ( در اين كتاب نيز به بخش 4 فصل »ايرانيان وقت ظهور« و بخش آموزش و پرورش فصل »اساتيد ايرانى قرآن در زمان قائم‏ عليه السلام مراجعه نمايند. ×××
 1- حافظ ابونعيم از قول ابن ‏عباس گويد: كه »ذُكرت عنده فارس فقال: فارس عصبتنا أهل البيت؛××× ( عصر الظهور: ص 159. به نقل از حافظ ابونعيم. ××× »در پيش رسول خداصلى الله عليه وآله سخنى از فارس به ميان آمد آن حضرت فرمود: فارس گروه ما و قدرت ما اهل بيت هستند.«
 2- اميرالمؤمنين‏ عليه السلام فرمود: »وزراء المهديّ من الأعاجم، ما فيهم عربيّ، يتكلّمون العربيّة وهم أخلص الوزراء، وأفضل الوزراء؛××× (4) ينابيع المودة: 133 / 3 ؛ اسعاف الرّاغبين: ص 144 الإمام المهدى: ص ؛ 344؛ يوم الخلاص: ص 305. ××× وزيران مهدى‏عليه السلام از عجم‏ هاست، در ميان آن‏ها عربى نباشد، اما با عربى صحبت میكنند، در حالى كه آن‏ها خالص‏ترين وزرا و بافضيلت‏ترين وزيرانند.«
 
                                                               اساتيد ايرانى قرآن در کشور آنحضرت

 در محاورات و روايات كلمه »عجم« در برابر »عرب« اطلاق شده است؛ يعنى غير عرب. اگر در اين روايت‏ها منظور تنها ايرانيان نباشند، به طور قطع و يقين فرد اكمل عجم كه هستند، در حالى كه رسول خداصلى الله عليه وآله و اميرالمؤمنين‏ عليه السلام در پيشامدها و مقاطع گوناگون از فارس و سلمان و تبار او با احترام خاص ياد كرده و ارزش نهاده اند.
 رسول خداصلى الله عليه وآله دست به سر حضرت سلمان‏ رضى الله عنه گذاشت و فرمود: اگر علم در »ثريّا« باشد، حتماً مردانى از اين‏ها به آن دست مى‏يابند!××× (3) ابى هريره قال: فوضع )رسول اللَّه( يده على رأس سلمان الفارسى و قال: والّذى نفسى بيده لو كان العلم بالثّريّا لناله رجال من هؤلاء. تفسير الميزان: 369 / 19 از الدرّالمنثور سيوطى از صحيح بخارى و صحيح مسلم و ترمذى و نسائى. ×××
 در روايات ديگر فرمود: اگر ايمان )دين( در ثريّا آويخته باشد، البتّه مردانى از فارس )عجم( به آن خواهند رسيد!××× (1) بحارالأنوار: 230 / 58 و 305 / 48؛ الأربعين محمّد طاهرقمى شيرازى: ص 233؛ صحيح مسلم 1947 / 4 ح 2504. اين روايت در 55 مورد از كتاب‏هاى كليدى و اصول سنّى و شيعه در دسترس حقير با تعابير گوناگون موجود است كه نيازى به اطاله آن نيست. ×××
 ايرانيان در دو محور ايمان و علم مورد تمجيد و تعريف قرار گرفته است و حق هم اين است؛ چون اين نژاد از گذشته‏ هاى دور، داراى هوش و كنجكاوى بالا بوده و دانشمندان و مؤمنان نامدار در عرصه‏هاى مختلف علم و ايمان به جامعه بشرى تحويل داده است كه »همانند خورشيد ميان آدميان است« و نيازى به گفتن نيست.××× (2) به بخش 4 فصل »ايرانيان وقت ظهور« اين كتاب مراجعه نماييد. ×××
 1- ابن نباته گويد: شنيدم علی ‏عليه السلام فرمود: »كأنّي بالعجم فساطيطهم في مسجد الكوفة يُعلّمون الناس القرآن كما أنزل قلت: يا أميرالمؤمنين! أو ليس هو كما أنزل؟ فقال: لا محى منه سبعون من قريش بأسمآئهم وأسمآء آبآئهم وما ترك أبولهب إلّا للإزراء على رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله لأنّه عمّه؛××× (3) بحارالأنوار:364 / 52 ب 27 ح 141 از غيبت نعمانى ××× گويى عجم را در مسجد كوفه می ‏بينم كه چادرهايشان را زده و به مردم قرآن را آن‏گونه كه نازل شده، تعليم مى‏كنند.
 گفتم: آيا قرآن فعلى آن طور نيست كه فرود آمده است؟!
 فرمود: نه نام و نام پدران هفتاد نفر از قريش را از آن محو كرده‏اند و ابولهب را ترك كرده‏اند براى توهين به رسول خداصلى الله عليه وآله چون او عموى پيامبر است.«
 

                                                                            حاكمان ايرانى ولايات
 
 1- موسى آبار گويد كه امام صادق‏ عليه السلام فرمود: »اتّق العرب فإنّ لهم خبر سوء، أما إنّه لم يخرج مع القآئم منهم واحد؛××× (4) الابار: سازنده و فروشنده سوزن‏ها( بحارالأنوار: 333 / 52 ب 27 ح 62 از غيبت طوسى. ××× هواى عرب را داشته باش، براى آن‏ها خبر بدى است، بدان كه يك نفر از عرب‏ها با قائم‏ عليه السلام خروج نخواهند كرد.«
 2- »إذا أقبلت الرايات السود فاكرموا الفرس فإنّ دولتكم معهم؛××× (5) راموز الأحاديث ص 33 ؛ زندگانى امام زمان، ص 177 به نقل از آن. ××× وقتى پرچم‏هاى سياه آمدند، فرس )ايرانيان( را اكرام نماييد، همانا دولت شما با آنان است.«
 
                                                              اسماء ياران در صحيفه لاك و مهر شده
 
 1 - رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: »مع القآئم صحيفةٌ مختومةٌ، فيها عدد أصحابه بأسمائهم وبُلدانهم وحُلاهم وكُناهم، هم كرّارون مُجِدّون في طاعة اللَّه وطاعته..××× (1) بشارةالإسلام: ص 9 ؛ الزام النّاصب: ص 63 ؛يوم الخلاص: ص 213. ××× با »قائم ‏عليه السلام« صحيفه مهر شده‏اى است كه در آن تعداد و نام و شهرها و طبيعت‏ها و زينت‏ها و كنيه‏هايشان نوشته شده است، آنان هجوم برنده )به سوى دشمن و( تلاش كننده در طاعت خدا و طاعت او هستند.
 
                                                               شناخت امامان، مشخّصات ياران او را
 
 1- رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: إنّى لأعرف أسمائهم، وأسماء ابائهم، واسماء خيولهم، وهم خير فوارس على ظهر الارض )أومن خير فوارس على ظهر الأرض(.××× (2) الزام النّاصب: ص 178؛ يوم الخلاص: ص 213. ××× من نام آن‏ها و پدرانشان ونام اسبانشان را می‏شناسم، آن‏ها بهترين سواران روى زمين يا از بهترين سواران بر روى زمين هستند.
 2- وقد سأل الصادق‏عليه السلام صاحبه أبوبصير عند سماع حديث أميرالمؤمنين‏عليه السلام منه قائلاً: جعلت فداك، هل كان أمير المؤمنين يعرف أصحاب القآئم كما يعرف عدّتهم؟. فقال:( - لقد كان يعرفهم بأسمائهم وأسماء آبائهم××× (3) غيبت طوسى: 285 بعضى از آن ؛ بشارةالإسلام: ص 208 ؛ الزام النّاصب: ص 199 ؛يوم الخلاص: ص 213. ×××. ابی ‏بصير وقتى كه حديث اميرالمؤمنين‏ عليه السلام را از حضرت شنيد، از امام صادق‏ عليه السلام سؤال نمود: فدايت شوم! آيا اميرالمؤمنين‏ عليه السلام هم، نام‏هاى اصحاب »قائم‏ عليه السلام« را آن گونه كه تعدادشان را می‏دانست، می‏شناخت؟!
 فرمود: به تحقيق نام‏هاى آن‏ها و پدرانشان را می‏شناخت.
 3- )وزاد:( - وكلّ ماعرفه أمير المؤمنين فقد عرفه الحسن وكلّ ما عرفه الحسن فقد عرّفه الحسين وكل ما عرّفه الحسين، فقد علمه على بن الحسين وكل ما علمه على بن الحسين فقد علمه محمد بن على وكل ما عرفه محمد بن على فقد عرفه وعلمه صاحبكم )يعني نفسه..( قال صاحبه: مكتوب؟. فقال الصادق‏ عليه السلام: مكتوب في كتاب محفوظ في القلب مثبت في الذكر لاينسى!.××× (1) بشارةالإسلام: ص 208 ؛يوم الخلاص: ص 213. ××× و اضافه كرد هر آن چه را كه اميرالمؤمنين‏ عليه السلام شناخته بود، )امام( حسن‏ عليه السلام نيز می ‏شناخت )و همه امامان پشت سر هم( می ‏شناختند و صاحب شما )يعنى امام صادق‏ عليه السلام( هم می ‏دانست.
 ابی ‏بصير پرسيد: نوشته شده است؟!
 امام صادق‏ عليه السلام فرمود: در كتابى كه محفوظ در قلب است و ثبت شده در ذكر و فراموش شدنى نيست، نوشته شده است.
 4- )وجاء عن الجوادعليه السلام راوياً عن آبائه عن النبی ‏صلى الله عليه وآله قوله:( )وبلفظ آخر فيه تأكيد أقسم عليه أميرالمؤمنين عليه السلام بقوله:( - واللَّه انّى لأعرفهم بأسمائهم وأسماء آبائهم وقبائلهم وحلاهم )أى ألبستهم وأسلحتهم( ومواقع منازلهم ومراتبهم. وهم المفقودون عن فرشهم وقبائلهم، السائرون في ليلهم ونهارهم إلى مكة وذلك عند استماع الصوت - أى النداء من جبرائيل عليه السلام في السنةالّتي يظهر فيها أمراللَّه - وهم القضاة والحكّام على الناس××× (2)   ××× از امام جوادعليه السلام از پدران بزرگوارش از رسول خدا صلى الله عليه وآله آمده است، آن حضرت فرمود: )با لفظ ديگرى كه اميرالمؤمنين‏ عليه السلام تأكيد كرده و قسم ياد می ‏كند( به خدا قسم! من نام‏ها و نام پدران و قبايل و زينت‏هايشان )يعنى اسلحه‏ ها و لباس‏هايشان( را می ‏شناسم و محلّ منزل و درجاتشان را می‏دانم.
 آن‏ها گمشدگان رختخواب‏ها و قبيله ‏هايشان و روندگان شب و روزشان هستند كه به سوى »مكّه« مى‏روند. موقع شنيدن صداى )آسمانى( جبرائيل را در سالى كه در آن سال امر خدا »قائم ‏عليه السلام« ظهور می ‏كند و آن‏ها قاضيان و حاكمان مردم هستند.
 
                                                                         پدر و مادرم فداى آن‏ها باد
 
 1- اميرالمؤمنين ‏عليه السلام فرمود: »بأبي وأمّى من عدّتهم في السّماء معروفة وفي الأرض مجهولةٌ.××× (3) نهج البلاغة: 126 / 2 ؛ بشارةالإسلام: ص 83 ؛ منتخب الأثر: ص 239 و 314 ؛ ينابيع المودة: 94 / 3 ؛يوم الخلاص: ص 214. ××× پدر و مادرم فداى كسانى باد كه تعداد )و نام‏هايشان( در آسمان معروف و در زمين مجهول است!«
 2- هم چنين فرمود: »يجاهدهم في اللَّه )اى يجاهد الكفّار( قومٌ أذلّةٌ عند المتكبّرين، في الأرض مجهولون، وفي السّماء معروفون.××× (1) همان مدرك: 196 / 1 ؛ ينابيع المودة: 95 / 3 ؛يوم الخلاص: ص 214. ××× با كفّار مى‏جنگند قومى كه نزد متكبّران ذليلند، در زمين ناشناخته و در آسمان شناخته شدگانند.«
 
                                                                          در نَما شبيه همديگرند
 
 1- اميرالمؤمنين‏ عليه السلام فرمود: »..و كأنّى أنظر إليهم، والزّىّ واحد، والقدّ واحد، والجمال واحد، واللّباس واحد! كأنّما يطلبون شيئاً ضاع منهم، فهم متحيّرون في أمرهم، حتّى يخرج اِليهم من تحت ستار الكعبة في آخرها رجل أشبه الناس برسول اللَّه خلقاً وخُلقاً وحسناً وجمالاً، فيقولون أنت المهدىّ؟! فيجيبهم أناالمهدىّ بايعوا.××× (2) الملاحم والفتن: ص 122 ؛يوم الخلاص: ص 215. ××× گويا من به آن‏ها مى‏نگرم در حالى كه شكل و قدّ و جمال و لباس يكى است، مانند اين است در جستجوى گمشده‏اى هستند )در طلب چيزى‏اند كه گم كرده‏اند(، پس آن‏ها در كارشان متحيّرند تا اين‏كه در آخر روز از زير استار كعبه بيرون مى‏آيد مردى كه شبيه‏ترين خلق است به رسول خداصلى الله عليه وآله از جهت آفرينش و اخلاق و زيبايى و جمال است، پس مى‏پرسند: مهدى تويى؟! جواب می ‏دهد: منم مهدى، بيعت كنيد!«
 
                                                                                صفات ياران و ارتشيان
 
 در معرّفى واحدها و يگان‏هاى ارتش امام‏ عليه السلام از نظر مشخّصه‏ هاى جسمى و روحى و شناساندن كمالات وجودى آن‏ها، روايت‏هاى فراوان وارد شده است كه براى اطّلاع عزيزان، تعدادى از آن‏ها را مى‏آوريم.
 1- قال أبوعبد اللَّه عليه السلام: يكون شيعتنا في دولة القآئم عليه السلام سنام الأرض وحكّامها، يعطى كل رجل منهم قوة أربعين رجلاً وقال أبوجعفر عليه السلام: ألقى الرعب في قلوب شيعتنا من عدونا، فإذا وقع أمرنا وخرج مهديّنا، كان أحدهم أجرى من اللّيث، وأمضى من السنان، يطأ عدونا بقدميه ويقتله بكفيه.××× (1) اثبات الهداة: 556 / 3 ب 32 ف 33 ح 603 ؛ معجم أحاديث امام المهدى: 6 / 4 ح 1081 ؛ مهدى منتظر:ص 332. بحارالأنوار: 372 / 52 ب 27 ح 164 از اختصاص. ××× امام صادق‏عليه السلام فرمود: شيعيان ما در دولت »قائم‏عليه السلام« اركان بزرگ )ياكوهان( زمين و حكّام آن هستند، براى هر مردى، نيروى چهل مرد داده مى‏شود و امام باقرعليه السلام فرمود: ترس از دشمنان ما به دل‏هاى شيعيان ما انداخته مى‏شود، وقتى كه امر ما واقع شد و مهدى ما خروج كرد، هر يك از آن‏ها بى‏باك‏تر از شير و تيزتر از نيزه مى‏شوند، دشمنان ما را با دو پايش )لگد مال( مى‏كند و با دستانش مى‏كشد.
 2- عن جابر، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: إن اللَّه - عزّ وجلّ - يلقى في قلوب شيعتنا الرعب ، فإذا قام قآئمنا وظهر مهديّنا كان الرّجل أجرى من ليث وأمضى من سنان.××× (2) بحارالأنوار: 370 / 52 ب 27 ح 161 از كشف الغمّة؛ منتخب الأثر: ص 613 از ج 3 حلية الأولياء؛ ينابيع المودّة: 109 / 3 ب 78 از فرائدالسمطين. ××× جابر گويد كه امام صادق‏ عليه السلام فرمود: خداوند عزّ و جلّ )در زمان غيبت( ترس را به دل‏هاى شيعيان ما می ‏اندازد، )اما( وقتى كه امر ما واقع شد و »مهدی عليه السلام« ما ظهور كرد، هر مردى از آن‏ها بی ‏باك‏تر از شير و سريع‏تر از نيزه می ‏شود.«
 3- عمروبن شمر عن جابر قال: قال أبوعبد اللَّه‏ عليه السلام: إن اللَّه نزع الخوف من قلوب شيعتنا، وأسكنه قلوب أعدائنا، فواحدهم أمضى من سنان وأجرى من ليث، يطعن عدوه برمحه ويضربه بسيفه، ويدوسه بقدمه.××× (3) بحارالأنوار:336 / 52 ب 27 ح 70 از الخرائج. ××× عمرو بن شمر از جابر گويد: امام صادق ‏عليه السلام فرمود: همانا خداوند ترس را از دل‏هاى شيعيان ما جدا می ‏كند و در دل‏هاى دشمنان ما جا داده است، پس هر يك از آن‏ها، گذرنده‏تر از نيزه و بی ‏باك‏تر از شير است، با نيزه دشمنش را می زند و با شمشيرش ضربت وارد مى‏كند و با پايش لگد مال می ‏نمايد)می ‏كوبد(.«
 4- امام باقرعليه السلام فرمود: گويا اصحاب »قائم‏ عليه السلام« را می ‏بينم. در حالتى كه مابين مشرق و مغرب را احاطه كرده ‏اند و هيچ چيز نيست مگر اين كه مطيع ايشان شده است، حتى درّندگان زمين و درّندگان پرنده )هوا(، همه چيز طالب رضاى ايشانند، حتى اين‏كه زمين بر زمين فخر می ‏كند و می ‏گويد: امروز مردى از اصحاب »قائم ‏عليه السلام« از روى من عبور كرد.××× (1) معجم أحاديث امام المهدى: 282 / 3 ح 818 ؛ بحارالأنوار:327 / 52 ب 27 ح 43. ×××
 5 - حضرت صادق‏ عليه السلام فرمود: »لوط عليه السلام كه می ‏گفت: »لَوأنَّ لى بِكُمْ قُوَّةً أَوآوى إلى رُكْنٍ شَديدٍ«××× (2) هود: 80. ××× اى كاش من بر شما نيرويى داشتم يا به ركن استوارى، پناهنده می ‏شدم؛ اين را نمى‏گفت، مگر قوّت و قدرت »قائم‏ عليه السلام« را آرزو می ‏كرد و اصحاب )قدرتمند( او را تمنّا مى‏نمود، چون بر هر مردى از آن‏ها قوّت چهل مرد داده مى‏شود و قلب او سخت‏تر از پاره آهن است، اگر به كوه‏هاى آهنين گذر كنند، آن‏ها را پاره پاره مى‏نمايند، شمشيرهاى خود را باز نگيرند تا خداوند عزّ و جلّ راضى شود.××× (3) معجم أحاديث امام المهدى: 172 / 5 ح 1598 ؛ منتخب الأثر:ص 613 ف 8 ب 2 ح 1 ؛ ينابيع المودة: 241 / 3 ب 71 ح 21 ؛ كمال الدّين:673 / 2 ب 58 ح 26 اثبات الهداة: 494 / 3 ب 32 ف 5 ح 249 ؛ بحارالأنوار:327 / 52 ب 27 ح 44؛مهدى منتظر:ص 331. ×××
 6- امام زين العابدين‏ عليه السلام فرمود: وقتى كه »قائم‏ عليه السلام« قيام كند، خداوند از شيعيان آفت و مرض را ببرد و دل‏هاى ايشان را مانند پاره‏هاى آهن سازد و به هر مردى از آن‏ها قوّت چهل مرد دهد و حكّام زمين و بلند رتبه‏ها خواهند بود.××× (4) همان مدرك: 192 / 3 ح 713 ؛ بحارالأنوار:317 / 52 ب 27 ح 12. ×××
 7- حضرت باقرعليه السلام فرمود: هرگاه امر ما واقع شود و مهدى ما بيايد، هر مردى از شيعيان ما بى‏باك‏تر از شير و با نفوذتر از نيزه خواهد بود، دشمن خود را لگد كوب كنند و به دست خود مى‏زند و اين در نزد نزول رحمت خدا و فرج او بر بندگان است.«××× (5) همان مدرك: 285 / 3 ح 822 ؛ بحارالأنوار:318 / 52 ب 27 ح 17. ×××
 8 - سعد گويد كه امام باقرعليه السلام فرمود: حديثنا صعب مستصعب لا يحتمله إلّا ملك مقرّب ، أونبى مرسل، أومؤمن امتحن، أومدينة حصينة، فإذا وقع أمرنا وجاء مهدينا، كان الرجل من شيعتنا أجرى من ليث، وأمضى من سنان، يطأ عدونا برجليه، ويضربه بكفيه، وذلك عند نزول رحمة اللَّه وفرجه على العباد.××× (1) بحارالأنوار: 318 / 52 ب 27 ح 17 از بصائر الدّرجات. ××× سرگذشت ما سخت و سخت‏تر است، آن را تحمّل نكند، مگر ملك مقرّب يا نبى مرسل يا بنده‏اى كه از امتحان در آمده يا شهرى داراى دژ محكم باشد، پس زمانى كه امر ما واقع شد و مهدى‏عليه السلام ما آمد، هر مردى از شيعيان ما بى‏باك‏تر از شير و با نفوذتر از نيزه مى‏شود و دشمن ما را لگد كوب كند و با دستانش مى‏زند و اين قضايا هنگام نزول رحمت خدا و گشايشش بر بندگان خواهد شد.
 ثوبان گويد كه رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: »تجيى‏ء الرّايات السّود من قبل المشرق كأنّ قلوبهم من حديد فمن سمع بهم فليأتهم ولوحبواً على الثّلج.××× (2) ينابيع المودّة: 166 / 3 ب 94 از غايةالمرام. ××× مى‏آيد پرچم‏هاى سياه از سوى مشرق، گويى دلهايشان از آهن است، هر كس آمدن آن‏ها را بشنود، به سوى آنان برود، اگرچه با چهار دست و پا باشد.«
 9- هم چنين از ثوبان از رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: يقتتل عند كرّتكم ثلاثة كلّهم ابن خليفة ثمّ لايصير إلى أحد ثمّ تجيى‏ءالرّايات السّود فيقتلونهم قتلاً لم يقتله قوم مثله، ثمّ يجيى‏ء خليفة اللَّه المهديّ فاِذا سمعتم به فآتوه فبايعوه فإنّه خليفة اللَّه المهدى.××× (3) همان مدرك: 166 / 3 ب 94 از غايةالمرام. ××× در بازگشت شما سه نفر )هم زمان( مى‏جنگند، همگى از فرزندان خليفه هستند، ديگر )خلافت( به كسى بر نمى‏گردد، سپس پرچم‏هاى سياه مى‏آيد آن‏ها را مى‏كشند، كشتنى كه مانند آن را هيچ گروهى نكشته است، بعد از آن خليفه خدا مهدى مى‏آيد، پس زمانى كه او را شنيديد، به سوى او برويد و بيعت كنيد، چون او خليفه خدا »مهدى‏عليه السلام« است.
 اخبار فراوان ديگر است كه به همين تعداد اكتفا مى‏شود، اين اخبار شامل حال همه ياران، بلكه همه شيعيان، حتى بعد از انقضاى جنگ هم مى‏شود.
 
                                                               اگر به كوه بتازند از جا می ‏كنند
 
 1- امام صادق‏ عليه السلام فرمود: »يخرج بجيشٍ لواستقبل به الجبال لهدمها واتّخذ فيها طريقاً.××× (1) كشف الغمّة: 314 / 3؛ بشارةالإسلام: ص 183؛يوم الخلاص: ص 272 به نقل از آن‏ها. ××× با لشكرى خروج مى‏كند كه اگر آن‏ها به كوه‏ها رو آورند، از بين مى‏برند و راه را باز نمايد.
 2- فضيل بن يسار، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام »قال: له كنز بالطّالقان ما هوبذهب، ولا فضة، وراية لم تنشر منذ طويت، ورجال كأن قلوبهم زبر الحديد لا يشوبها شك في ذات اللَّه أشد من الحجر، لوحملوا على الجبال لأزالوها، لا يقصدون براياتهم بلدة إلّا خربوها، كأنّ على خيولهم العقبان، يتمسحون بسرج الإمام عليه السلام....يطلبون بذلك البركة.××× (2) بحارالأنوار: 308 / 52 ب 26 ح 82. ××× فضيل بن يسار گويد كه امام صادق‏عليه السلام فرمود: خدا خزينه‏هايى در طالقان دارد، نه از طلا است و نه از نقره و پرچم پيچيده‏اى است كه از آن روزى كه پيچيده شده، باز نشده است و مردانى است كه دل‏هايشان مانند پاره‏هاى آهن است، در شناختن خدا شكّى بر دل‏هايشان راه پيدا نمى‏كند و از سنگ سخت‏تر است، اگر به كوه‏ها حمله كنند، از جا مى‏كَنند، با پرچم‏هايشان به شهرى رو نمى‏آورند، مگر اين كه آن را ويران سازند، نشستن آن‏ها بر اسبانشان، مثل اين كه روى عقاب )شاهين‏ها( نشسته‏اند، )از شدّت محبّتشان( خود را به زين امام مى‏مالند، با اين كار طلب بركت مى‏نمايند.
 
                                                                          اسبان زيبا و مردان نشان‏دار
 
 على بن عاصم، عن أبي جعفر الثانى، عن آبائه‏عليهم السلام قال: »قال النبی ‏صلى الله عليه وآله لاُبىّ بن كعب في وصف القآئم‏ عليه السلام: إن اللَّه تعالى ركب في صلب الحسن‏ عليه السلام××× (3) يعنى الحسن بن على العسكری عليهما السلام وفى الاصل المطبوع: »في صلب الحسين« وهو تصحيف والحديث في النص على الائمة الاثنى عشرعليهم السلام فاقتطع المؤلف رحمه اللَّه ما يتعلق بالحجة ابن الحسن العسكر ى عليه الصلاة والسلام. ××× نطفة مباركة زكية طيبة طاهرة مطهرة، يرضى بها كل مؤمن ممن قد أخذ اللَّه ميثاقه في الولاية، ويكفر بها كل جاحد، فهوإمام تقى نقى سار مرضى هاد مهدى.
 يحكم بالعدل ويأمر به، يصدق اللَّه عزوجل ويصدقه اللَّه في قوله. يخرج من تهامة حين تظهر الدلائل والعلامات، وله كنوز لا ذهب ولا فضة إلّا خيول مطهمة، ورجال مسوّمة××× (1) يقال: جواد مطهم أ ى تام الحسن ، وهو من أوصاف الخيل ، والمسوم: المعلم بعلامة يعرف بها ، وكان ذلك من دأب الشجعان عند الحرب يعلمون بريش طائر أو سومة صوف أو عمامة ، وقد نزلت الملائكة يوم بدر وكانت سيماهم عمائم بيضا قد أرسلوها على ظهورهم الا جبريل فكانت عمامته صفراء ومنه قول سحيم بن وثيل الرياحي: أنا ابن جلا وطلاع الثنايا× متى أضع العمامة تعرفوني ××× يجمع اللَّه له من أقاصى البلاد على عدة أهل بدر ثلاثمائة وثلاثة عشر رجلاً، معه صحيفة مختومة فيها عدد أصحابه بأسمائهم، وبلدانهم وطبائعهم، وحلاهم، وكناهم، كدّادون مجدّون في طاعته.××× (2) بحارالأنوار: 310 / 52 ب 27 ح 4 ؛بشارةالإسلام:ص 9 ؛ الملاحم و الفتن: ص 50 قسمتى ازآن؛ الزام النّاصب: ص 63. ××× على بن عاصم گويد كه ابى‏جعفر دوّم )امام جواد(عليه السلام از پدران بزرگوارش ‏عليهم السلام فرمود: رسول خداصلى الله عليه وآله در وصف حضرت قائم ‏عليه السلام به ابىّ بن كعب فرمود: خداى تعالى در صلب )حسن عسكری ‏عليه السلام( نطفه مبارك و پاك و طيّب و طاهر و مطهّر تركيب نمود، همه مؤمنانى كه پيمانش را در ولايت از او گرفته است، به آن راضى مى‏شوند و تمام منكران به او كافر مى‏شوند، پس او امام تقى، نقى، مرضى، هادى مهدی ‏عليهم السلام است.
 به عدالت حكم مى‏نمايد و با آن امر مى‏كند، خداوند عزّو جلّ را تصديق مى‏نمايد و خدا نيز او را در گفتارش تصديق مى‏كند، وقتى كه دلايل و علامت‏ها آشكار شود از تهامه بيرون آيد، براى او گنج‏هايى است، نه از زر و سيم، بلكه اسبان زيبا و خوش منظر و مردان نشان‏دار كه خداوند از دورترين شهرها به تعداد اهل بدر سى صد و سيزده مرد جمع نموده است و صحيفه مهر شده‏اى با او باشد و در آن تعداد ياران او با نام و شهرها و طبيعت‏ها و زينت‏ها و كنيه‏هايشان است، ايشان زحمت‏كشان و تلاش كنندگان در اطاعت او )قائم‏عليه السلام( هستند.
 
                                                                                      شب زنده داران
 
 1- فضيل بن يسار گويد كه امام صادق‏ عليه السلام فرمود: »رجال لا ينامون الليل، لهم دوىّ في صلاتهم كدوىّ النحل، يبيتون قياماً على أطرافهم، ويصبحون على خيولهم، رهبان بالليل ليوث بالنّهار....××× (1) همان مدرك: 308 / 52 ب 26 ح 82. ××× مردانى كه شب‏ها نمى‏خوابند، زمزمه‏شان در نماز مانند زمزمه زنبوران عسل است و شب تا صبح روى پايشان مى‏ايستند و سوار بر اسبان به صبح مى‏رسانند، راهبان شب و شيران روزند.«
 2- طارق بن شهاب از حذيفه نقل مى‏كند: شنيدم رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: »فيخرج النّجباء من مصر والأبدال من الشام وعصائب العراق رهبان باللّيل، ليوث بالنهار.××× (2) الإختصاص: ص 208 ؛ بحارالأنوار: 304 / 52 ب 26 ح 73 از اختصاص ؛ الملاحم و الفتن: ص 50 و 52 ؛يوم الخلاص: ص 208. ×××...پس نجبا از مصر و ابدال از شام و دسته‏هاى عراق بيرون مى‏آيند، راهبان شب، شيران روزند... .«
 
                                                                              جان نثاران روز
 
 فضيل بن يسار گويد: از امام صادق‏عليه السلام شنيدم كه فرمود: ».ويحفّون به يقُونَهُ بأنفسهم في الحروب، ويكفونه ما يريد فيهم هم أطوع له من الأمة لسيّدها،....در جنگ‏ها به دور او مى‏پيچند )اطراف او را مى‏گيرند و حلقه مى‏زنند( و در جنگ‏ها با جانشان از او نگهدارى مى‏كنند و هرچه از آن‏ها بخواهد، كفايت مى‏كنند )برآورده مى‏سازند( آن‏ها نسبت به او از كنيزان برده نسبت به آقا )صاحبانشان( فرمانبردارترند... .××× (3) بحارالأنوار: 308 / 52 ب 26 ح 82. ×××
 
                                                       دل‏هاى فروزان دارند و آرزويشان شهادت
 
 1- فضيل بن يسار گويد كه امام صادق‏عليه السلام فرمود: »كالمصابيح كأنّ قلوبهم القناديل، وهم من خشية اللَّه مشفقون يدعون بالشهادة، ويتمنّون أن يقتلوا في سبيل اللَّه شعارهم: يا لثارات الحسين، إذا ساروا، يسير الرّعب أمامهم مسيرة شهر يمشون إلى المولى إرسالا ، بهم ينصر اللَّه إمام الحق...××× (1) همان مدرك: 308 / 52 ب 26 ح 82. ×××؛ مانند چراغ‏ها فروزان در قلب‏هايشان )لوسترها و( قنديل‏ها آويزان است و آن‏ها از ترس خدا حيرانند و براى شهادت دعا مى‏ كنند و آرزويشان كشته شدن در راه خداست، شعارشان »يالثارات الحسين« است، زمانى كه سير مى‏كنند »رعب« در مسافت يك ماه راه در جلويشان در حركت است و به سوى مولا مى‏ روند، رفتنى )عاشقانه(، خداوند به وسيله آن‏ها امام حق را نصرت دهد.
                                                                                 ستون‏ها و امناى مردم
 
 عبدالملك بن اعين گويد كه امام باقرعليه السلام فرمود: »وأنتم قُوّام الأرض وخزّآنها؛××× (2) قوّام الأرض أى القائمين بأمور الخلق فى الأرض و حكّامهم فيها ، و الخزّان أى يجعل الإمام‏عليه السلام‏ضبط أموال المسلمين إليهم. منه رحمه اللَّه.
 روضة الكافى ص 294 ؛ بحارالأنوار: 335 / 52 ب 27 ح 69 از الخرائج. ××× و شماييد پايه‏ ها )اركان دين( و شماييد خزينه داران زمين.«
 استفاده و انتقال از کتاب دو جلدی  ( سیمای جهان در عصر امام زمان (عج) از تألیفات محمد امینی گلستانی .